dj Taras i goście

Yo!Plan be Raps jest kontynuacją projektu Sklep z Miesem z Powiększenia, ktory byl najwiekszą lipa na swiecie i jak przyszlo na impreze 10 osob w tym jedna modelka amatorka to byl sukces, ale ja sie jaram, lubie Rap

"Dziwki/de Putas" Luis Miguel Gonzales Cruz

Występują: Monika Węgiel, Alina Czyżewska
Muzyka: Mikołaj Tabako
Reżyseria: Reda Haddad 

„Na dziwki”  to dramaturgiczna wiwisekcja życia prostytutek – kobiet, które jak każdy z nas śmieją się, płaczą i mają własne pragnienia, dowodząc tym samym swego człowieczeństwa.

Luis Miguel González Cruz to dramaturg, reżyser teatralny i kinowy. Za reżyserię wielu sztuk teatralnych został uhonorowany nagrodami Calderóna de la Barca, Rojas Zorrilla, Lope de Vega i Borne. Jego dzieło La Negra, którego premiera miała miejsce w 2002 r., obecnie wystawiane jest na scenach teatru Piccolo w Mediolanie i Valparaiso w Chile.

Trudno uwierzyć, ale minął kolejny rok. Slam na stałe wpisał się w
krajobraz miejskich imprez i obchodzi już 7. urodziny. Okazji do
świętowania nie zabraknie głównie dzięki gościom. Tym razem
zaprosiliśmy ekipę Smoke'N'Mirrors, która powstała w październiku
ubiegłego roku w ramach programu artist-in-residence European Poetry
Slam Days 2009. Dziewiątka poetów z całego kontynentu została
zamknięta wraz z dj'em i trenerem w teatrze, gdzie podczas wielu
trudnych i długich dni powstała namiastka tego, co od dwóch tygodni
prezentują podczas swojego tournee podzieleni na mniejsze zespoły. Do
Warszawy przyjedzie trójka z nich: Paula Varjack (urodzona w Stanach
Zjednoczonych, wychowana w Wielkiej Brytanii a od roku mieszkanka
Berlina), Dominique Macri (urodzona w Rumunii, mieszkająca w Berlinie)
oraz Bohdan Piasecki (ojciec założyciel polskiego slamu; urodzony w
Warszawie, ale od kilku lat mieszkaniec Birmingham). Każdy z nich to
indywidualność - Paula jest również wokalistką zespołu Skint But Sexy,
Dominique zaangażowana jest w teatr improwizowany a Bohdan oprócz
pracy naukowej jeździ po Europie występując regularnie u boku
największych sław performance poetry - zarówno z muzyką, jak i z
vj'ami i tancerzami. Grupie towarzyszyć będzie młody, ale mocno
zapracowany dj - Ludwig Berger z grupy Grossraum Dichten.

linki:

Smoke'n'mirrors video:
http://www.dailymotion.pl/video/xb6v2z_artistsinresidence_creation

photos:
http://www.flickr.com/photos/veryveryquiet/sets/72157623351586929/

audio:
http://www.ludwigberger.com/smoke&mirrors-in-belgium.mp3

Paula Varjack:
http://www.myspace.com/paulavarjack

Dominique Macri:
http://www.myspace.com/lu_mi_na

Bohdan Piasecki:
http://www.myspace.com/bohdanpiasecki

Ludwig Berger:
http://www.myspace.com/ludwigbergerda.

htttp://myspace.com/maceowyro

"Cudowne Lata" to cykl imprez/audycji muzycznych skupiajacych sie na szeroko rozumianej muzyce niezaleznej. Warszawscy dj'e i dj'ki (w projekcie udzial biora - Winnie Cooper, ThermŌ, Zęby, VVCR wraz z przyjaciolmi, Pepperpirate) grajacy muzyke stojaca w silnej opozycji do elektro. Tesknota za muzyka gitarowa, winylami, magnetofonowymi kasetami, filmami i grami z naszego wczesnego dziecinstwa, oraz oranzada w proszku.
Poza muzyka staramy sie puszczac wspomniane filmy (juz niedlugo takie hity jak "Wayne's World" czy "Teenage Mutant Ninja Turtles (1990)"), oraz gry za ktorymi wszyscy tak bardzo tesknimy, Contra, Mario Bros, a wszystko na kardridzach z Pegasusa.

Rob Mazurek - dźwiękowy abstrakcjonista, kornecista, improwizator, kompozytor oraz artysta multimedialny. Kluczowa postać sceny chicagowskiej, bez wątpienia również członek elity jazzowej na świecie. Lider kolektywu Chicago Underground, Exploding Star Orchestra, Sao Paulo Underground, znany także z gry w Isotope 217, Brokeback, Tigersmilk, Sinister Luck Ensemble, Pop Pop Pop, Tortoise oraz wielu innych.

Płyta jego nowego kwintetu „Sound Is” nagrana została w przebojowym składzie, obok Mazurka usłyszymy Johna Herndona na perkusji (Tortoise, The For Carnation), Matthew Luxa na gitarze basowej (Isotope 217, Iron And Wine) Josha Abramsa na kontrabasie (Town and Country, Black Earth Ensemble) oraz Jasona Adasiewicza na wibrafonie (Exploding Star Orchestra, Loose Assembly, Rolldown).

• www.robmazurek.com
• www.myspace.com/robmazurek
• www.last.fm/music/Rob+Mazurek
• www.delmark.com

Media o "Sound Is":

"Lider w świetnej formie, do tego John Herndon z Tortoise w formie lepszej niż u siebie, Matthew Lux z Isotope 217 i nie tylko. Zaskakująco dobra płyta jazzowa, swobodna, ale jednocześnie dość przystępna, konkretna, precyzyjna. Rzecz nieco retro w klimacie, żyje duchem cool jazzu. Słychać, że Mazurkowi dobrze zrobił epizod współpracy z Billem Dixonem." (Bartek Chaciński, 35 najlepszych płyt 2009)

"Kiedyś był gwiazdą awangardowej sceny Chicago. Teraz bardziej popularne są jego zespoły. Ale właśnie powraca. I to w wielkim stylu. Dobrych parę lat temu kornecista, kompozytor i producent Rob Mazurek zaszył się gdzieś w Brazylii, a więc zupełnie z dala od jazzowego światka. Do Chicago co prawda od czasu do czasu powracał, koncertował ze swymi zespołami (Exploding Star Orchestra, Chicago Underground), nagrywał z nimi płyty. Ale w zespołach jego indywidualność jakoś się zatraciła. I tak mało kto dziś pamięta, kiedy ukazała się ostatnia jego autorska, sygnowana własnym nazwiskiem płyta. Bycie anonimowym twórcą najwyraźniej zaczęło mu jednak doskwierać. I po latach przerwy nagrał autorski album, ukazujący się właśnie w renomowanej wytwórni Delmark. "Sound Is" jest niejako hołdem dla chicagowskiego gwiazdora Roscoe Mitchella, odwołuje się bowiem do jego historycznego nagrania "Sound", uważanego za jedną z najsłynniejszych płyt w katalogu wytwórni Delmark. I jest to hołd naprawdę wielki. Mazurek popisuje się doskonałą techniką, bogatą inwencją improwizatora i genialnymi pomysłami kompozytorskimi. Wraz z towarzyszami potrafi odlecieć w totalnie improwizowane szaleństwo, ale wprowadza też trochę elementów magicznego transu, a nawet jazzowej liryki. Niezwykły kolor jego muzyce dodają dwie linie basu - motoryczna gitara basowa Matthew Luxa plus rozwibrowane i szarpane dźwięki kontrabasu Josha Abramsa. Plus ostra, funkowa perkusja Johna Herndona i wprowadzający w istną hipnozę wibrafon Jasona Adasiewicza. Mazurek znów jest na szczycie!" (Tomasz Handzlik / Gazeta Wyborcza)

DJs:
Eltron John (KCK)
Funkoff (KCK)
PWX jako Kapitan Teren (S1)
WWW (S1)
disco, funk, soul, house

wizuale w wykonaniu Pigs In Space http://www.myspace.com/piggsinspace

górna sala / Grajek Krawiec / afro, hippie grooves, reggae

Ktoś Cię Kocha to prowadzony przez Eltrona Johna cykl zabaw muzyczno-towarzyskich, zapoczątkowany kilka lat temu w kultowym krakowskim klubie Caryca. Imprezy KCK, gdzie za pomocą zaawansowanych technik masażu akustycznego poprawia się humor i leczy schorzenia cywilizacyjne, bardzo szybko stały się pozycją obowiązkową dla lokalnych (i nie tylko lokalnych) party-freaków. W hulankach i swawolach pod szyldem KCK nigdy nie brak rozmarzonych, uczuciowych i bez kompromisu podanych dźwięków podwodnego disco, kosmicznego funku, leśnego house'u, dubowych przestrzeni, lubieżnego soulu, bagiennego rocka, uczuciowego techno i innych cudów. Nie brak też uśmiechów, przytupów i okrzyków radości tych, którzy nie zatracili dzikości serca i głodu nieskrępowanej zabawy.
Sam Eltron John to dyskdżokej-wyznawca o niespożytych siłach i bezkompromisowym podejściu do fachu. Grywał z artystami takimi jak Prins Thomas, Carl Craig, Daniel Wang, Joel Martin, Tiedye czy Tony Lionni. Występował na większości ważniejszych polskich festiwali (Selector, Nowa Muzyka, Audioriver, Unsound). Brał udział w barcelońskiej edycji Red Bull Music Academy. Jego autorski debiut płytowy ukaże się tej wiosny nakładem nowopowołanej oficyny Kohinoor Records. Kolor oczu – brązowe (3 w skali Martina).
Podczas nocy w Powiększeniu jego kompanem pod skrzydłami Ktoś Cię Kocha będzie digger nad diggerami Funkoff, niezwykle kompetentny i zaangażowany muzycznie jegomość, w którego skrzynce z płytami jak zawsze wyląduje sztos za sztosem.
O dodatkową dawkę wrażeń zadba niezastąpione crew z warszawskiego sklepu płytowego Side One - panowie WWW & PWX, w których repertuarze znajdzie się solidna porcja mniej lub bardziej oderwanych od gruntu pięknych i kosmicznych utworów tanecznych.

Hey!Tonal to aglomerat osobowości z rozmaitych światów muzycznych. Inicjatorem tego przedsięwzięcia jest Mitch Cheney (Rumah Sakit, Sweep The Leg Johnny, Species Being, Greenness) i Kevin Shea (Storm & Stress, Get The People, Talibam!, Coptic Light, People), do których później dołączył Dave Davison (Maps & Atlases), Alan Mills (Chii-saioto) i Theo Katsaounis (Weather, Locks, Joan of Arc, ZZZZ).

Muzyka Hey!Tonal to błyskotliwe połączenie math-rockowej precyzji z free-jazzową improwizacją. Ich debiut wydany w maju 2009 roku to frapująca dawka nakładających się na siebie parti gitar, szalonych perkusji i całej gamy muzycznych ornamentów. Wszystko razem splata się w dźwiękową hybrydę, stworzoną z matematyczną precyzją, ale pozostawiającą wiele miejsca muzycznej improwizacji.

Genezą powstania zespołu był projekt "Drummers Perspectives" Mitcha Cheney'a, który zapragnął zarejestrować improwizowane partie znajomych perkusistów. Jako pierwszy swoje wyczyny nagrał Kevin Shea, do którego reszta muzyków dograła swoje improwizacje i interpretacje, a które Cheney i Mills odpowiednio pocięli, wyedytowali i stworzyli z nich materiał, który znalazł się na płycie.

Muzycy Hey!Tonal tworząc album, nigdy nie grali razem w jednym pomieszczeniu. Ich pierwszym wspólnym spotkaniem będzie tegoroczna europejska trasa koncertowa. Zaledwie kilka dni przed występami grupa spotka się na próbach, które nakreślą kształt zbliżających się koncertów. Podczas dwóch występów w Polsce niespodzianek i pokazu technicznych umiejętności nie powinno więc zabraknąć.

http://www.myspace.com/heytonal

Polecamy wywiad z muzykami zespołu:

http://www.popupmusic.pl/no/25/artykuly/279/heytonal-wywiad-z-mitchem-cheneyem-i-kevinem-shea

Grajek Krawiec, dj, happener, poszukiwacz muzyczny, postać z pogranicza nierealności, ideolog penetrowania własnego umyslu, głosiciel tolerancji.
Jest aktywnym retronautą odwiedzającym często zapomniane już przestrzenie muzyczne. Wyraża się w projektach aFrykasy, Retroakcja, Encepence.org. Jest trwale związany z warszawskim klubem Powiększenie.
www.groove.pl

Jim Dunloop

Genialny klawiszowiec z 25-letnim stażem, znany jest głównie z wieloletniej współpracy z dj-em Markiem Hypem. Jim gościł już ze swoim muzycznym show w większości europejskich krajów, a także w Stanach Zjednoczonych, Japonii, Rosji oraz Izraelu. Wkrótce zaś wylatuje w trasę po Australii i Nowej Zelandii. Ponadto Jim może pochwalić się wieloma nagraniami w kultowych wytwórniach - niemieckiej Melting Pot Music (gdzie oprócz niego swoją muzykę wydają między innymi artyści tacy jak Kutiman czy Lefties Soul Connection) oraz nowojorskiej Milk Crate.

Mr Krime (Wojciech Długosz) - dj, turntablista, multiinstrumentalista, kolekcjoner płyt winylowych, producent muzyczny.
Jest dj'em od 15 lat, pionierem polskiego turntablismu, wielokrotnym uczestnikiem dj'skich zmagan (m.in zwycięzca Vestax Extravaganza Eastern Europe 2001, 2002, Mistrzostw Polski ITF 2003) uczestnikiem Redbull Music Academy 2001 w Dublinie.
Oscyluje głównie wokół gatunków jazz-funk-soul-hip hop, latin, brazil, afrobeats. Wraz z Danielem Drumzem oraz Jimem Dunloopem (www.myspace.com/jimdunloop) współtworzy funkowy kolektyw Mako Boko.

Envee muzyk, DJ i producent, współzałożyciel kolektywu dj-skiego "Niewinni Czarodzieje"  Pomysłodawca i producent re-aranżacji utworu "Find our love" autorstwa berlińskiego duetu Slope, która ukazała się nakładem wytwórni Sonar Kollektiv. Współproducent kilku utworów na albumie Marysi Sadowskiej. Wraz z Andrzejem Smolikiem tworzy duet Poika. Jako DJ występuje w eksperymentalnym koncertowym projekcie Tomasza Stańko. Autor muzyki teatralnej, współpracuje z niezależnymi teatrami Usta Usta , Porywacze Ciał, Polskim Teatrem Tańca, Michałem Znanieckim . Jego utwory zostały wykorzystane w filmach ("Egoiści", "Wtorek"), w słuchowiskach radiowych i niezależnych, undergroundowych produkcjach audiowizualnych.

http://www.myspace.com/jimdunloop

http://www.myspace.com/funkmastakrime

http://www.myspace.com/enveeensemble

7.03.2010

18:00 

Noise Waste 8

koncert noise

wizualizacje
- a2xd, bolverk


Komora
A
Jesus Is A Noise
Commander

Annna

Thaw

XV Parówek



Komora A

KOMORA A to projekt, w skład którego wchodzą Dominik Kowalczyk (Wolfram), perkusista Setting The Woods on Fire - Karol Koszniec i założyciel labelu MonotypeRec. - Jakub Mikołajczyk.Trójkę artystów łączy niewątpliwie pokrewna, choć nie identyczna, wrażliwość brzmieniowa, 
w efekcie otrzymujemy improwizacje o gęstości i wewnętrznej dynamice dużo większej niż w
solowych impresjach Wolframa. Uwagę zwraca przede wszystkim wysoka brzmieniowa
entropia: skupione, surowe medytacje Kowalczyka zyskują kontrapunkt i zarazem
dopełnienie w bardziej ekstrawertycznym i drapieżnym temperamencie pozostałych
członków Komory 
http://www.myspace.com/komoraaa


 

Jesus Is A Noise
Commander



Projekt harshnoise/trash
zmyślnie skonstruowany przez zaangażowanych w aranż multi-dysharmonijnej-wizji
w fonii i faunie powstał wraz z nadejściem 2002 roku pańskiego. Podczas jego
dojrzewania narodził się nurt kreacji dźwieku, tożsamej z cywilizacyjnym
protestem nad po.dupa.dłością brzmienia powszechnego, w którym jeden strumień
emocji mając doczynienia z możliwością nieopisanej recepcji, marnym jest
rejestratorem… Zatem projektanci zdając sobię sprawę z potrzeb nieświadomych
istnień oferują osiągniecie tego stanu poprzez swój muzyczny przekaz, który
szczególnie na występach wzbogacony jest aspektami kostiumowo-persfazyjnymi.
http://www.myspace.com/jesusisanoisecommander


 




Annna
Projekt poruszający się
w stylistyce harshnoise cutup / eksperyment, działa od 2009.  W tym roku
planuje wydanie pierwszej pełnej płyty.



http://www.myspace.com/noiszannno


 




Thaw
Hubert Napiórski(Sierpc,
Sczebrzeszyn, Lizbona, Dublin, Ołklend) - od lat wczesnej młodości ostrzył swe
parazytalnomuzyczne nieumiejętności na ostrej dj-ece w lokalnych remizach
oscylując pomiędzy death metalem a industrialem z bożej łaski. Na tory jedności
i chwały wkroczył zakładając efemeryczny projekt Astipalea, ktory mu się jakoś
ustabilnił i który który prowadzi do dziś.W obrębie jego zainteresowań nie ma
rzeczy które byłyby faux pas czy jakoś tak. Jako Thaw grzęźnie na mieliznach
fake noise'u wymieszanego z mdłym ambientem o naleciałościach new age podlanego
sosem field recording, puszczonych luz pas drone'ów i wyciśnietych z
sokowirówki preparach. Inny projekt djfeaturing to siódma woda po kisielu
rzeczonego turntablizmu, a kolejny kitty_kit to melanż komiksu z lat 10 XX
wieku i akustycznych improwizacji.Poza tym udziela sie na innych polach grając
freak folk/trip hop z chorem stalowych niedźwiedzi na wokalu itepeetece.



http://www.myspace.com/thawfromastipalea


 
 

XV Parówek
 
Weteran polskiego noise
http://www.xvp.pl

8.03.2010
Tomasz Konatkowski - Nie ma takiego miasta.
Spotkanie z książką
g 18.00
Po spotkaniu zapraszamy na koncert zespołu Florence Jenkins Project!
wstęp wolny

Tomasz Konatkowski - Nie ma takiego miasta, premiera: 6 stycznia 2010, mroczna seria

Trzecia część cyklu z Adamem Nowakiem. Tym razem śledztwo znanego i lubianego komisarza toczy się w Wielkiej Brytanii i Polsce! Nowak w ramach wymiany wyjeżdża na miesiąc do Londynu. Wdraża się w pracę brytyjskich śledczych i poznaje uroki metropolii, a tymczasem na przedmieściu nieopodal Tamizy, w North Woolwich, zostaje znalezione ciało młodego Polaka. Komisarz, który podejrzewa zbrodnię na tle etnicznym, w toku dochodzenia dowiaduje się, że zakłuty nożem chłopak był homoseksualistą. Kilka dni później w niewyjaśniony sposób ginie mieszkająca w Londynie młodsza siostra ofiary i sprawa komplikuje się jeszcze bardziej. Po powrocie do Warszawy Nowaka czeka kolejna zagadka: śmiertelnie pobito angielskiego lektora szkoły językowej. Okazuje się, że zamordowany był koneserem kobiet i wielbicielem bilarda. Coraz więcej wątków łączy tę zbrodnię z londyńskim śledztwem… Jak w poprzednich tomach cyklu w Nie ma takiego miasta pojawiają się wątki z życia osobistego komisarza. Od jakiegoś czasu związek Kasi i Adama przechodzi kryzys i może się rozpaść. Nie zmieniło się tylko to, że Nowak nadal interesuje się piłką nożną i przeżywa emocje kibica. Nie najprzyjemniejsze, gdy z uporem ogląda występy polskiej reprezentacji.

Z recenzji poprzednich książek Tomasza Konatkowskiego:

Wilcza wyspa przebija moim zdaniem wszystko, co ukazało się w Polsce pod hasłem handlowym kryminału miejskiego. Jest doskonała, a nawet za dobra.
Paweł Dunin-Wąsowicz. „Lampa”

Nowak to najsympatyczniejszy polski policjant, z jakim się dotąd zetknąłem na łamach polskiej prozy.
Wojciech Orliński, „Gazeta Wyborcza”

Tomasz Konatkowski wyrasta powoli na czołowego polskiego autora kryminałów. Debiutancki Przystanek Śmierć wiele obiecywał, zaś Wilcza wyspa – książka lepsza i sprawniej skonstruowana – potwierdza jego pisarski talent.
Piotr Kofta, „Dziennik”

Podoba mi się skromność założenia tego kryminału – opisuje się tu świat, którego prawdziwość każdy może łatwo zweryfikować. No i policjant nazywa się Adam Nowak.
Jacek Szczerba

Tomasz Konatkowski (ur. 1968) – studiował fizykę i informatykę, przez wiele lat pracował jako programista i analityk. Obecnie zajmuje się tłumaczeniami i redakcją tekstów specjalistycznych. Publikował opowiadania w prasie codziennej, pisywał także recenzje książek dla portali internetowych. Kibic piłkarski, miłośnik mocnego, ciemnego piwa, amerykańskich komiksów oraz podróży, zwłaszcza podróży w czasie. Mieszka w Warszawie. Zadebiutował Przystankiem Śmierć (W.A.B. 2007), powieścią rozpoczynającą cykl warszawskich kryminałów z komisarzem Nowakiem, nominowaną do Nagrody Wielkiego Kalibru dla najlepszej polskiej powieści kryminalnej i sensacyjnej roku 2007. Druga część, Wilcza wyspa, ukazała się w 2008 roku i również została nominowana do Nagrody Wielkiego Kalibru. Przystanek Śmierć przełożono na język niemiecki i włoski; Wilcza wyspa ukaże się w Niemczech w 2010 roku. Kolejnym tomem cyklu będzie powieść Bazyliszek, którą W.A.B. wyda w 2011 roku.

ZAGROŻONE GATUNKI to spektakl przekraczający granice wyobraźni. Klancyk! zaczął myśleć o jego realizacji piętnaście lat temu, ale wtedy jeszcze technika nie pozwalała na realizacje występu impro o jakim marzyła grupa. Prace nad „Zagrożonymi gatunkami" trwały cztery lata; wykorzystano rewolucyjne techniki realizacji, które zapierają dech w piersiach.

„Zagrożone gatunki" zrealizowano z wielkim rozmachem i ogromnym budżetem szacowanym na 237 milionów dolarów. Spektakl został wykonany w dwóch technikach: tradycyjnej 2D i zupełnie nowej technice 3D. Próby odbyły się w 2007 roku, natomiast na postprodukcję przeznaczono dwa lata.

Spektakl opowiada historię Proferora Kupelwajzera - sparaliżowanego byłego komandosa, który dostaje szansę odzyskania zdrowego ciała. Musi jednak wziąć udział w specjalnym programie militarnym...

Profesor trafia na Atrapę: planetę zamieszkiwaną przez Sal'vatore – człekopodobna rasę, która według ludzi żyje na prymitywnym poziomie, a w rzeczywistości jest dużo bardziej zaawansowana. Wysokie na dziesięć stóp, pokryte niebieską skórą Sal'vatore żyją w swoim świecie w zgodzie z naturą zachowaną w nienaruszonym stanie. Niestety ludzie poszukujący na terenie Atrapy cennych minerałów zagrażają egzystencji Sal'vatorei.

Ponieważ ludzie są niezdolni do oddychania na Atrapie, stworzyli hybrydy zwane Ruran 500. Opracowali technologię łączącą umysł człowieka z ciałem Rurana, dzięki czemu przebywanie na obcej planecie staje się możliwe. Dzięki Ruranowi Kupelwajzer znowu staje na nogach.

Kupelwajzer poznaje Różę – piękną Sal'vatore, która ratuje mu życie i choć początkowo jest do Proferosa negatywnie nastawiona, ich relacja ulega zmianie… Dzięki Roży Kupelwajzer coraz lepiej poznaje obcą rasę. W końcu będzie musiał opowiedzieć się za jedną ze stron i wziąć udział w bitwie, która przesądzi o losach całego świata.

W 20 dni od premiery spektakl zarobił miliard dolarów na całym świecie.

dj Taras i goście

Yo!Plan be Raps jest kontynuacją projektu Sklep z Miesem z Powiększenia, ktory byl najwiekszą lipa na swiecie i jak przyszlo na impreze 10 osob w tym jedna modelka amatorka to byl sukces, ale ja sie jaram, lubie Rap

Zespół Cukunft (w języku Jidish „Przyszłość”) powołany został do życia przez gitarzystę Raphaela Rogińskiego (także trio Shofar oraz solo). Założeniem projektu jest kontynuowanie tradycji muzyki żydowskiej Europy Wschodniej z całym jej bogactwem oraz we wszelkich odmianach.

Wykonując utwory przedwojenne muzycy odtwarzają je i interpretują, komponując utwory własne robią to w ramach całego spektrum muzyki żydowskiej, która dla zespołu jest wciąż żywa. Repertuar powstaje spontanicznie, ale jednocześnie poparty jest badaniami muzykologicznymi oraz socjologicznymi.

W pierwotnym składzie (R. Roginski, Paweł Szamburski - klarnet, Tomasz Duda - saksofon barytonowy) zespół opracował utwory kompozytora i poety żydowskiego Mordechaja Gebirtiga (1877-1942) żyjącego i tworzącego w międzywojniu w mieście Kraków. Z materiałem tym grupa wydała w 2005 r. swą pierwszą płytę "Lider fun Mordechaj Gebirtig" (wyd. własne - zob. recenzję płyty, autor: Ireneusz Socha).

W późniejszym okresie zespół wykonuje dzieła polskich kompozytorów i poetów żydowskich (Icyk Manger, Mosche Shneur, David Beigelman i innych) oraz utwory skomponowane przez Raphaela Roginskiego. Zespół skupia się w tym przypadku na miejskiej tradycji muzyki żydowskiej. Oszczędne, wręcz minimalne opracowanie i wykonywanie utworów daje możliwości wsłuchania się w dźwięki charakterystyczne dla współczesnej muzyki żydowskiej tak, jak jej współczesność widzi zespół.

W chwili obecnej skład zespołu to kwartet: Raphael Rogiński - gitara elektryczna, Paweł Szamburski - klarnet, Paweł Szpura - perkusja, Michał Górczyński – klarnet basowy, saksofon, lecz do współpracy często zapraszani są goście (m.in. Kuba Kossak – fagot, Adam Różański – perkusja, Piotr Kaliński – perkusjonalia, Tomasz Duda - saksofon barytonowy, Konstanty Usenko - wiolonczela).

W styczniu 2010 r. grupa wydała dwupłytowe wydawnictwo "Itstikeyt / Fargangenheit", zawierające zapis koncertu z 2009 r. oraz zbiór różnych nagrań studyjnych z lat 2004-2006.

"Cudowne Lata" to cykl imprez/audycji muzycznych skupiajacych sie na szeroko rozumianej muzyce niezaleznej. Warszawscy dj'e i dj'ki (w projekcie udzial biora - Winnie Cooper, ThermŌ, Zęby, VVCR wraz z przyjaciolmi, Pepperpirate) grajacy muzyke stojaca w silnej opozycji do elektro. Tesknota za muzyka gitarowa, winylami, magnetofonowymi kasetami, filmami i grami z naszego wczesnego dziecinstwa, oraz oranzada w proszku.
Poza muzyka staramy sie puszczac wspomniane filmy (juz niedlugo takie hity jak "Wayne's World" czy "Teenage Mutant Ninja Turtles (1990)"), oraz gry za ktorymi wszyscy tak bardzo tesknimy, Contra, Mario Bros, a wszystko na kardridzach z Pegasusa.

Funk, Soul, Jazz

MIKROKOLEKTYW - to nowy projekt trębacza Artura Majewskiego i perkusisty Kuby Suchara, wcześniej znanych z wybitnego zespolu Robotobibok (w chwili obecnej zawiesił on swoją dzialalnosc). Jako duet zaczęli grać razem w 2004 roku, a punktem wyjścia dla ich muzyki stała się wolna improwizacja i poszukiwanie nowej formy wypowiedzi dla jazzowego duo. Jako insirację dla ich twórczości można wymienić takich takich wykonawców jak Don Cherry, Ed Blackwell czy Max Roach. Podstawę muzyki duetu stanowi minimalistyczne brzmienie akustyczne z subtelnymi dzwiękami samplera i minimooga w tle, co pozwoliło muzykom na znalezienie niezwykle oryginalnej formy muzycznej.

Mikrokolektyw współpracował, bądź udzielał sie wspólnie z takimi wykonawcami jak SAO PAULO UNDERGROUND (Rob Mazurek, Mauricio Takara, Richard Ribeiro), LAYALLOVERIT (Jason Ajemian, Nori Tanaka), EXPLODING STAR ORCHESTRA, czy JASON AJEMIAN. Artur Majewski jesienią zagrał serię improwizowanych koncertów w Chicago z takimi muzykami jak Nate McBride, Jason Stein, Josh Abrams, Jason Adasiewicz czy John Herndon. Ten ostatni, członek legendarnych TORTOISE o jego grze mówi: ... Artur Majewski był w Chicago, dołączył do nas w czasie jednego z tych koncertów – to była kompletna masakra! Artur ma tak wspaniałe brzmienie, cudownie było grać razem z nim. Kuba Suchar uczestniczył min. w projekcie MetaMuzyka, oraz na codzień tworzy free jazzowe SLUG DUO z saksofonistą Gerardem Lebiką. MIKROKOLEKTYW wystąpi w Poznaniu w momencie wydania swojej pierwszej płyty zatytułowanej: LIVE AT STANICA. Z bardzo dużym prawdopodobieństwem można stwierdzić, że jest to obecnie jeden z najbardziej intrygujących zespołów w Polsce i nie tylko.

PAN AM SCAN - to kolektyw artystów, w którym wibrafon, perkusje, gitara i elektronika służą do budowy gęstych i lśniących faktur muzycznych.

Współpraca zespołu Pan Am Scan i Rainera Kohlbergera ma na celu poszukiwanie nowych rozwiązań w ramach improwizowanego występu obejmującego muzykę i wideo.

Współzależność muzyki i wizualizacji przynosi interesującą formę, w której twórcy starają się odnaleźć nowe możliwości multimediów.

Patrick Farmer (Perkusja)

Patrick Farmer, zamieszkały w Walii improwizator, uważany jest za jednego z najlepszych perkusistów w Wielkiej Brytanii. Koncertował w Europie i Ameryce z takimi artystami jak Chris Corsano, Toshimaru Nakamura i Kevin Shea. Prowadzi też własną wytwórnię Compost and Height, w której wydawali już Lawrence English i Greg Davis.

Masayoshi Fujita (Wibrafon)

Pochodzący z Tokio Masayoshi jest wibrafonistą ktory występował i nagrywał solo jako El Fog (Moteer / Flaü). Jego wibrafonu i minimalistyczna elektronika przynosi miks jazzu i głębokiego dubu. Występował wielokrotnie w Tokio i Berlinie, a ostatnio ukazał się jego drugi album " Rebuilding Vibes", którego będzie promować trasa po Japonii.

Simon Harris (Elektronika)

Simon Harris to zamieszkały w Berlinie brytyjski artysta audio. Jego instalacje wykorzystują niestabilne systemy reagujące na dżwięk do podkreślenia rezonansowych właściwości akustycznych pomieszczeń. Na żywo używa live-samplingu, jako sposobu na zapewnienie silnego związku między dźwiękami instrumentów akustycznych i elektroniką.

Rainer Kohlberger (Wizualizacje)

Rainer Kohlberger studiował na Multimedia Art w Fachhochschule w Salzburgu. Obecnie pracuje w dziedzinie estetyki generatywnej w kontekście występów na żywo lub produkcji wideo. Powiększa proste obiekty wizualne i zwielokratnia, i tworzy z nich skomplikowane abstrakcyjne organizmy.

Derek Shirley (Kontrabas)

Derej Shirley studiował jako basista jazzowy w Montrealu na Wydziale Muzyki Uniwersytetu McGill. W 2001 przeprowadził się do Berlina. Zaangażowany jest przede wszystkim w muzykę improwizowaną i noise. Jest członkiem m.in. Monno, Coal Oven and Unununium. Nagrywał dla Charhizma, Japan-Improv i Schraum.

Jan Thoben (Perkusja)

Jan Thoben to berliński muzyk, znany ze swej czujnej gry w zespołach Taunus (Ahornfelder), Gaston (Beau Rivage) oraz Kinn (Audio Dregs). Ukończył studia muzykologiczne i historię sztuki na Humbolt Universität w Berlinie, a obecnie pracuje nad swoją pracę doktorską na Normal 0 21 temat Transformacyjnych strategii w dźwięku i obrazie, i nad projektem "See this Sound" na Ludwig Boltzmann Institute w Linzu.

Kassian Troyer (Gitara)

Kassian Troyer jest dyplomowanym austriackim akustykiem. Mieszka i pracuje w Berlinie, gdzie pracuje jako masteringowiec i dźwiękowiec. Pracował z takimi artystami jak Radian, Pan American, Fennesz i Jan Jelinek. Jego instalację audio będzie można usłyszeć na tegorocznym Unsound Festival.

http://www.myspace.com/panamscan

aFrykasy / Djolof-Man / Mamadou Diouf / Grajek Krawiec / Wojtek Sobura / eRBu

"Wasze dusze zapłoną nieśmiertelnym ogniem afro, Wasze ciała przeszyje energia miliona piorunów,
nic nie pozostanie juz tym czym było gdy zagrzmią aFrykasy!"

"aFrykasy to projekt głównie muzyczny, pragniemy przybliżać muzykę, ktorej korzenie wywodzą się z Afryki, ale także chcemy mówić o problemie nietolerancji międzyludzkiej, rasowej, kulturowej i poglądowej, zwracać uwage na szacunek należny każdemu człowiekowi"

Współpracujemy i polecamy Afryka.org i Kontynent Warszawa.

http://afryka.org/
http://kontynent-warszawa.pl/

Podczas marcowych aFrykasów usłyszymy senegalski zespół Djolof-Man, eRBu zadba o przestrzeń wizualną, a dj'e Grajek Krawiec i Mamadou Diouf zmiksują dynamiczną dawkę,
Afrobeat'u, Kwaito, Reggae i etnicznych brzmień, wraz z nimi zagra perkusista Wojtek Sobura.

Djolof-Man w składzie:

Mamadou Diouf (Senegal/Polska): djembe, śpiew
Mohamed  M'Bow (Senegal): djembe, śpiew
Pako Sarr (Senegal/Francja): gitara akustyczna, śpiew

Trio  powstało w Warszawie latem 2006 roku. Muzycy  są prawdziwymi nomadami. Ich życie to Dakar, Paryż, Marsylia...Warszawa.  Zespól mówi o swoich korzeniach, nazwa  Djolof nawiązuje właśnie do historycznej dzielnicy Senegalu, kraju ich pochodzenia. Twórczość zespołu, można określić jako World Music.  Muzyka jest dla nich dialogiem kultur, sztuką eksperymentu, połączeniem różnych gatunków; dlatego tradycje etniczne senegalskie mocno flirtują  z reggae,blues i soul. Djolof Man przygotuje się do nagrania debiutanckiego albumu. Natomiast duet Mamadou-Pako napisał w 2007 roku  muzykę dla programu TVP2 „Boso przez świat-Afryka".

Mamadou Diouf
wokalista pochodzący z Senegalu i mieszkający w Polsce, z wykształcenia lekarz weterynarii, śpiewa w języku wolof, po polsku i francusku , współtwórca portalu www.afryka.org ,
jest także korespondentem portalu Kontynent Warszawa - informującego o różnorodnych przejawach wielokulturowości w Warszawie. Propaguje od wielu lat afrykańskie kultury w polskich mediach: Jazz Radio (2002-2008), "Machina", obecnie Radio PIN.
Mamadou nagrywał miedzy innymi:
z Orkietrą Kiniora (1993), Fakira - Kinior & Mamadou , Box Music 2007. W latach 1995-2000 z legendarnym już zespołem Voo Voo - Zapłacono (1994), Rapatapa - to - ja (1995).
Od końca lat 90tych Mamadou jest wokalistą zespołu Tam Tam Project. Zespół wydał dwie płyty: Tam Tam Project (2001) i Sunu music (2005). Wspólnie z rodakami Mohamed M'Bow oraz gitarzystą Pako Sarr założył senegalskie trio Djolof-Man. W duecie z Pako napisał muzykę do programu TV Polonia "Boso przez świat" w roku 2007.
Mamadou zaśpiewał też w duecie z Anną Marią Jopek na płytach: Ale jestem -(1997) i Jasnosłyszenie -(1999).


Grajek Krawiec (dj)
Grajek Krawiec, dj, happener, poszukiwacz muzyczny, postać z pogranicza nierealności, ideolog penetrowania własnego umysłu, głosiciel tolerancji.
Jest aktywnym retronautą odwiedzającym często zapomniane już przestrzenie muzyczne.
Wyraża się w projektach Retroakcja, Encepence.org
Czerpiac inspiacje z muzyki Afrobeat, produkuje cykliczne wydarzenie - aFrykasy.
Jest trwale związany z warszawskim klubem Powiększenie.
http://www.groove.pl


Wojtek Sobura (perkusja)
Jest absolwentem "Bednarskiej" tzn. warszawskiej Szkoły Muzycznej II stopnia na wydziale jazzu, w klasie prof K. Jonkisza.
W czasie nauki na Bednarskiej miał przyjemność pracować z wieloma postaciami polskiej sceny jazzowej, m.in z Piotrem Rodowiczem, Marcinem Małeckim.
Współtworzył zespół Baterie, z którym występuje do dziś. Współpracował także z uznanym free-jazzowym saksofonistą Assifem Tsaharem (USA).
Koncertuje i nagrywa m.in. z zespołami Cinq G (dancehall, ragga), Vienio i Pele (hip-hop), oraz ze skandalizującym zespołem Z-Boże (psychocountry). Razem z Dominikiem Trębskim współtworzy też elektroniczno-ambientowy projekt Elektrownia.
http://myspace.com/sobura


eRBu (analogowe wizualizacje)
artysta, fotograf, absolwent ASP Poznań i PWSTViT w Łodzi. Wizualny "oprawca", autor wideoartów i wideoklipów. Jako "oprawca" współpracował m.in. z Grażyną Auguścik, Tomaszem Stańko, Mikołajem Trzaską, Orkiestrą św. Mikołaja (także okładki ich płyt), zespołami Ścianka, Yerba Mate, Dezkarieh, Motion Trio, Naczynia, a także z festiwalem Teatralnym Malta (z projektem Oprawcy), Dwa Brzegi, Nocą Kultury (aranżacje slajdami  przestrzeni miejskiej) oraz projektem L² i innymi. Wizualizacje tworzy „na żywo” przy użyciu technik analogowych. Wielokrotnie swą pracę prezentował w Muzeum Etnograficznym w Warszawie w ramach inicjatywy "Muzyka w Muzeum" oraz przy promocji pawilonu polskiego na Expo w Chinach. Fotograf Konfrontacji Teatralnych w Lublinie oraz monodramów Teatru Rondo w Słupsku. W 2008 roku nawiązał współpracę z Teatrem Studio: w spektaklach „Obrock” i „Jedną ręką” pojawiają się jego realizacje animowane.

Triowe koncerty Michaela Zeranga, Piotra Mełecha i Ksawerego Wójcińskiego będą pierwszym spotkaniem muzyków. Michael Zerang to jeden z najwszechstronniejszych perkusistów i perkusjonalistów na światowej scenie jazzowej - znakomicie odnajduje się zarówno w składach odwołujących się do jazzowej tradycji, jak i tych mocno osadzonych w kontekście tradycji free improv odległej od jazzowej proweniencji. Gra także - koncertuje i nagrywa - muzykami etnicznymi pochodzącymi z Bliskiego Wschodu oraz Afryki. Piotr Mełech  najsilniej czerpie z tradycji free improv.

Ksawery Wójciński wnosi do muzyki liczne odwołania do muzyki klasycznej, dodekafonistów i europejskiej awangardy dwudziestego wieku. I pomiędzy tymi nurtami - jazzem, etno, free improv i klasyczną awangardą będzie rozpięte muzykowanie tria, pokazujące spotkanie trzech niezwykłych osobowości oraz kreatywność i otwartość najmłodszego pokolenia polskich improwizatorów, umożliwiając im zdobycie niebagatelnych doświadczeń u boku jednego z najważniejszych perkusistów współczesnego jazzu.

Michael Zerang - perkusista, improwizator i kompozytor, jeden z czołowych muzyków amerykańskiej sceny jazzowej. Urodził się w 1958 roku w Chicago. Pracował i współtworzył wiele lokalnych grup: Liof Munimula, The Neutrino Orchestra, Trio Troppo, The Wonderfuls, The Blue Angels, Sam Pappas' Tumbling Strains, Frozen Lucy, The Quirt Quintet, Musica Menta, The Vandermark Quartet, Dream Cheese, The Sputter Ensemble, In Zenith, i Broken Wire . Pracował z najważniejszymi muzykami amerykańskiej i europejskiej sceny jazzowej: Fred Anderson, Mats Gustafsson, Raymond Strid, Sten Sandell, Don Meckley, Jaap Blonk, Daniel Scanlan, Peter Brötzmann, Kent Kessler, Barre Phillips, Jim Baker, Hamid Drake, Ken Vandermark, Luc Hautkamp, czy Fred Lonberg-Holm. Nagrywał dla wielu czołowych wytwórni muzycznych m.in. Okka Disc, boxMEDIA, Kontrans, Southport, Quinnah, Eighth Day Music, Garlic, i Platypus.

Gościnnie współpracuje z performerami z School of the Art Institute of Chicago oraz zajmuje się analizą rytmiczną tańca w The Dance Center of Columbia i Northwestern University, a także prowadzi kursy kompozycji w ramach Choreographer Collaborations na Northwestern University, oraz muzyki dla dzieci w The Jane Adams Hull House.

Ksawery Wójciński - kontrabasista i kompozytor, ur. w 1983r. Wszechstronny muzyk o wielkiej wrażliwości na brzmienie. Nie boi się eksperymentów. Jego zainteresowania sięgają od muzyki dawnej aż po najbardziej wyrafinowaną improwizowaną muzykę współczesną. Współpracował z takimi muzykami jak: Mikołaj Trzaska, Hans Peter Salentin, Norris Garner, Martyna Jakubowicz, Gaba Kulka, Robert Rasz, Wacław Zimpel, Paweł Postaremczak, Raphael Roginski, Robert Kusiołek, Krzysztof Dys, Szymon i Maurycy Wójcińscy. Współtworzy takie formacje jak legendarne Emergency Jazz Sextet, Hera kwartet. Koncertuje w kraju i za granicą. Jest znany również ze swych wokalnych eksperymentów, które przywodzą na myśl ducha takich artystów jak Tom Waits, Frank Zappa.

Piotr Mełech - wszechstronny klarnecista, kompozytor, aktywny muzyk poznańskiej sceny improwizowanej, chętnie odwołujący się do jazzowej tradycji, jak i europejskiej awangardy i free improv, współtwórca formacji Enterout Trio, Tfaruk Love Comunication, MPPG Quartet, Duo Odux (z Ksawerym Wójcińskim), Yazzbot Mazut (sextet), koncertował i nagrywał wraz z Patrykiem Lichotą, Clare Cooper, Chrisem Abrahamsem, Sebastianem Grzesiakiem; współpracuje z Teatrem Strefa Ciszy [muzyka do spektaklu "Kwatera" w ramach festiwalu Maski] oraz grupą teatralną "Kapral Feat. De Kolt" [muzyka do spektaklu "Bad Song"] a także z poznańskimi poetami -  Edwardem Pasewiczem i Szczepanem Kopytem.

WOODY ALIEN to duet: bas, perkusja i wokal. Założony przez Marcina Piekoszewskiego w 1999 roku w Stargardzie Szczecińskim. Zadebiutował albumem „Piss And Shit And A Diamond Of Perception”, wydanym przez Every Color (2005). Następnie w 2008 powstała płyta „Pee And Poo In My Favorite Loo”(Gusstaff Rec.), nagrana już z nowym perkusistą Danielem Szwedem. Po paru dłuższych trasach koncertowych Woody Alien postanowił nagrać kolejny album „Microgod”, który będzie wydany również nakładem Gusstaff Records oraz Woody Alien.

Nowy album Woody Alien „Microgod” przynosi bardziej przebojowy i piosenkowy materiał, jeśli w ogóle w przypadku tego zespołu można tak powiedzieć. Płyta został nagrana w Perlazza Studio w Opalenicy pod Poznaniem. Inżynierem był Przemysław Wejmann, który okazał się być odpowiednią osobą na odpowiednim miejscu z odpowiednimi narzędziami potrzebnymi do zrealizowania „Microgod”. Współpraca była owocna, czego wynikiem jest ta oto płyta. Wejmannowi i Woodiemu udało się ujarzmić brudne i zarazem bardzo sprężyste brzmienie zespołu, a następnie przełożyć je na cyfrowy zapis. Masteringiem płyty, tak jak w przypadku poprzedniej, zajął się Herki Production, który jeszcze bardziej uwydatnił surowe, minimalistyczne, ale zarazem noise’owe, miejscami powyginane bluesowo-jazzowe brzmienie Woody Alien’a.

Potężna perkusja oraz warkoczący bas są jak bracia bliźniacy…jeden drugiego nie opuszcza na krok, są jak rozpędzony słoń biegnący na oślep i 8 metrowy pyton, którego syczenie przeradza się we wrzask, nad wszystkim czuwa wokal, który z jednej strony jest komentatorem tego bliźniaczego duetu, zaś z drugiej robi sobie wycieczki na tematy dręczących autora osobistych kwestii. Jednym słowem „Microgod” to konkret, który wydaje się być kolejnym, nieuniknionym krokiem w odniesieniu do poprzedniej płyty „Pee And Poo In My Favorite Loo”.

Klub Filmowy Powiększenie i Centrum Europy zapraszają na pokaz norweskiego komediodramatu “Upperdog” w reżyserii Sary Johnsen z Agnieszką Grochowską w jednej z głównych ról. 
WSTĘP WOLNY 
Film z angielskimi napisami

To opowieść o czwórce młodych mieszkańców dzisiejszego Oslo. Każde z nich na swój sposób próbuje realizować cele. Mads, który wrócił z wojskowej służby w Afganistanie, chce ułożyć sobie życie i wymazać złe wspomnienia. Zamknięta w sobie Yanne poszukuje miłości i marzy o odnalezieniu brata, z którym ją niegdyś rozdzielono. Pracująca z nią Maria jest w Norwegii z przymusu, w Polsce zostawiła syna. Tryskająca energią i optymizmem zdaje się być postacią z innej bajki. Wieczorami zmywa w restauracji, w ciągu dnia sprząta u zamożnych Norwegów. W jednym z domów poznaje Axela – rozpieszczonego i pozornie pewnego siebie yuppie, który konsekwentnie ucieka przed ustatkowaniem. Mimowolne kontakty między bohaterami, w których łącznikiem staje się Maria, wyciągają na światło dzienne ich tłumione lęki i potrzeby, i stają się próbą wyjścia z dotychczasowej wegetacji. 
Film uczestniczył w Konkursie Międzynarodowym zeszłorocznego Warszawskiego Festiwalu Filmowego. 

«„Upperdog” stwarza z początku wrażenie totalnie nienorweskiego filmu. (…) Ale nie dajcie się zwieść: „Upperdog” jest tak norweski jak rytualne polowanie na łosia, które ma miejsce również w filmie.» (Aftenposten) 

«„Upperdog” Sary Johnsen imponuje odwagą; jest równie rozrywkowy, co dający do myślenia.» (Dagsavisen)

«Polka Agnieszka Grochowska, która gra Marię, jest naprawdę warta pochwały.» (Dagbladet) 

«Historia, której akcja rozgrywa się w Norwegii, ale równie dobrze mogłaby wydarzyć się pod inną szerokością geograficzną, ma charakter uniwersalny, opowiedziana została za pomocą prostego języka i choć porusza wiele istotnych problemów - od adopcji i emigracji zarobkowej, przez wojnę w Afganistanie, na poszukiwaniu własnej tożsamości, miłości i związkach kończąc - unika patosu i moralizatorstwa.» (Stopklatka) 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Upperdog, Norwegia 2009 
Reżyseria: Sara Johnsen
Scenariusz: Sara Johnsen
Zdjęcia: John Andreas Andersen
Obsada: Agnieszka Grochowska, Herman Sabado, Mads Sjøgård Pettersen, Bang Chau 
Język: norweski (angielskie napisy)
Czas trwania: 100 min.

Michael Zerang - perkusista, improwizator i kompozytor, jeden z czołowych muzyków amerykańskiej sceny jazzowej. Urodził się w 1958 roku w Chicago. Pracował i współtworzył wiele lokalnych grup: Liof Munimula, The Neutrino Orchestra, Trio Troppo, The Wonderfuls, The Blue Angels, Sam Pappas' Tumbling Strains, Frozen Lucy, The Quirt Quintet, Musica Menta, The Vandermark Quartet, Dream Cheese, The Sputter Ensemble, In Zenith, i Broken Wire . Pracował z najważniejszymi muzykami amerykańskiej i europejskiej sceny jazzowej: Fred Anderson, Mats Gustafsson, Raymond Strid, Sten Sandell, Don Meckley, Jaap Blonk, Daniel Scanlan, Peter Brötzmann, Kent Kessler, Barre Phillips, Jim Baker, Hamid Drake, Ken Vandermark, Luc Hautkamp, czy Fred Lonberg-Holm. Nagrywał dla wielu czołowych wytwórni muzycznych m.in. Okka Disc, boxMEDIA, Kontrans, Southport, Quinnah, Eighth Day Music, Garlic, i Platypus.

Gościnnie współpracuje z performerami z School of the Art Institute of Chicago oraz zajmuje się analizą rytmiczną tańca w The Dance Center of Columbia i Northwestern University, a także prowadzi kursy kompozycji w ramach Choreographer Collaborations na Northwestern University, oraz muzyki dla dzieci w The Jane Adams Hull House.

Renata Piotrowska
Z wykształcenia aktorka. Z praktyki – dance and performance maker / contact improviser. Uczestniczyła w wielu warsztatach, stażach i spektaklach improwizacji i kontakt improwizacji (m.in. z Andrew Harwoodem, Rayem Chungiem, Michaelem Schumacherem, Nigelem Charnockiem, i w The School of New Dance Development w Amsterdamie).
Jest uczestniczką kilku programów stypendialnych i wielu festiwali. W roku 2007 została wybrana do stworzenia solowego spektaklu tańca w ramach konkursu SOLO PROJEKT 2007 organizowanego przez Art Stations Foundation w Poznaniu. W roku 2007 i 2008 brała udział w Warszawskiej Nocy Tańca, a w roku 2008 w Polskiej Platformie Tańca, a jej spektakl „Unknown” został wspomniany przez kilku krytykow w ramach ankiety zorganizowanej przez portal www.nowytaniec.pl za jeden z najlepszych spektakli roku. W roku 2009 pracowała z Nigelem Charnockiem nad spektaklem „Happy”.
Jej praca nad przedstawieniami tanecznymi opiera się głównie na wykorzystywaniu improwizacji, kontakt improwizacji i performance art (jako sposobu poszukiwań lub końcowego efektu), poruszaniu aspektów społecznych i kulturowych, łączeniu sztuk oraz na interakcjach z widzem.
Prowadzi warsztaty, regularne zajęcia z improwizacji i kontakt improwizacji w Polsce i za granicą. Jest prezesem stowarzyszenia Towarzystwo Prze-Twórcze.

Laura Murphy -  po uzyskaniu dyplomu z tańca na Uniwersytecie Wisconsin związała się na kilka lat z grupą Wild Space Dance Company prowadzoną przez Deba Loewena. W tym czasie wzięła udział i współtworzyła 12 spektakli, jednocześnie współpracując z niezależnymi choreografami jak Sofi Askenazi, Dan Schuchart, Kati Sopoci i Peggy Choy. Jej własne projekty prezentowane były przez Danceworks Studio Theater i na Madison Intercontinental Dance Festiwal. Jako nauczyciel tańca pracowała miedzy innymi na University of Wisconsin- Milwaukee I Wild Space's Outreach Education Program. W ostatnich latach bierze udział w warsztatach Londynie, Wiedniu a także w Polsce. Wciąż rozwija swoje zainteresowanie nieskrępowaną ekspresją i świadomością ruchu.

dj Taras i goście

Yo!Plan be Raps jest kontynuacją projektu Sklep z Miesem z Powiększenia, ktory byl najwiekszą lipa na swiecie i jak przyszlo na impreze 10 osob w tym jedna modelka amatorka to byl sukces, ale ja sie jaram, lubie Rap

Waclaw Zimpel - klarnety (Polska)
Dave Rempis - saksofony (USA)
Mark Tokar - kontrabas (Ukraina)
Tim Daisy - perkusja (USA)

Four to międzynarodowy skład improwizatorów czerpiących ze spuścizy różnych kultur i tradycji, współpracujących z najważniejszymi postaciami współczesnego jazzu.
W kwietniu 2008 w krakowskiej Alchemii został nagrany materiał Four Walls - wspólny projekt Wacława Zimpla i Tima Daisy, który został uznany płytą roku 2008 w ankiecie serwisu internetowego Diapazon.W nagraniu gościnnie wystąpili Mark Tokar i Dave Rempis, początkując ideę kwartetu Four.
Muzycy Four wspolpracują ze sobą w ramach dziesięcioosobowej orkiestry Kena Vandermarka Resonance.

Wacław Zimpel – klarnecista, kompozytor, ukończył z wyróżnieniem studia w klasie klarnetu prof. Zdzisława Nowaka w Akademii Muzycznej im. I.J. Paderewskiego w Poznaniu. Studiował również w Hochschule für Musik und Teather w Hannoverze w klasie klarnetu prof. Johannesa Peitza. Zimpel prowadzi działalność nagraniową, koncertową i kompozytorską. Współpracował z najważniejszymi przedstawicielami polskiej i międzynarodowej awangardy muzycznej, między innymi z Kenem Vandermarkiem, Bobbym Few, Joe McPhee, Stevem Cohnem, Christianem Ramondem, Mikołajem Trzaską, Timem Daisym, Stevem Swellem, Davem Rempisem, Klausem Kugelem, Marcinem Maseckim, Raphaelem Roginskim.

Mark Tokar – absolwent Politechniki Lwowskiej oraz Lyudkevych Music College. Uczestnik warsztatów M. Parkinsona. Dzięki programowi stypendialnemu “Gaude Polonia” studiował na Akademii K. Szymanowskiego w Katowicach. W latach 2005-2006 dyrektor artystyczny polsko-ukraińskiego festiwalu Jazz Bez. Organizator cyklu koncertów Metro Jazz we Lwowie. Koncertował w Niemczech, Polsce, Austrii, na Ukrainie, Rosji, we Włoszech, Węgrzech i Czechach. Członek Dzyga Jazz Quintet oraz Ken Vandermark Reconance. Lider projektów Leo'm'art oraz Mark Tokar's Quintet. Współpracował z takimi muzykami jak: Ken Vandermark, Steve Swell, Roberta Piket, Tim Daisy, Dave Rempis, Bobby Few, Fred Frith (USA), Klaus Kugel, Arkadij Shylklper (Niemcy), Mazzol, Mikołaj Trzaska, Wacław Zimpel (Polska), Yuriy Yaremchuk (Ukraina), Per-Ake Holmlander, Magnus Broo (Szwecja), Mark Sanders (Anglia), Michael Zerang (USA).

Tim Daisy – jedna z najjaśniejszych postaci chicagowskiej sceny muzyki improwizowanej. Gra jako sideman m.in. z Vandermark 5, The Rempis Percussion Quartet, and The Engines, Tim jednocześnie utrzymując wysoką formę realizując swoje projekty jako kompozytor dla grup kameralnych, jazzowych, pisząc muzykę dla teatrów tańca i do filmu. Współpracował m.in. z takimi artystami jak: Ken Vandermark, Peter Brotzman, Michael Zerang, Erik Friedlander czy Fred Anderson. Występował m.in. na następujących imprezach: North Sea Jazz Festival, The Newport Jazz Festival, Le Mans Jazz Festival, Chicago Jazz Festival, Enjoy Jazz Festival, Umbrella Music Festival, Ring Ring Festival w Belgradzie, Lviv Jazz Festival. Jest liderem zespołów: Vox Arcana, New Fracture Quartet. Jako sideman udziela się w Rempis Percussion Quartet, Vandermark 5, Frame Quartet, KLANG, The Engines, Rempis/Daisy duo, Kyle Bruckmann’s WRACK, Resonance Ensemble, Vandermark/Daisy Duo.

Dave Rempis – absolwent Northwestern University w klasie saksofonu klasycznego. Zdobył tytuł magistra antropologii i etnomuzykologii. Studiował także w International Centre for African Music and Dance na University of Ghana. Karierę jazzmana rozpoczął na dobre w 1998, kiedy to zastąpił Marsa Williamsa w słynnym Vandermark Five, dzięki czemu zdobył rozgłos w USA i Europie. Koncertował z wieloma znakomitymi postaciami, takimi jak: Paul Lytton, Axel Doerner, Peter Brotzmann, Hamid Drake, Steve Swell, Kevin Drumm, Paal Nilsson-Love, Tony Buck czy Joe Morris. Dwa razy wyróżniony w konkursie Downbeatu mianem Rosnącej Gwiazdy w kategorii saksofonu altowego i barytonowego. Udziela się także jako organizator koncertów m.in. dla Umbrella Music Festival, Downtown Sound Gallery czy rockowego Pitchfork Music Festival organizowanego przez jeden z najwazniejszych portali muzycznych na świecie – Pitchfork.

"Cudowne Lata" to cykl imprez/audycji muzycznych skupiajacych sie na szeroko rozumianej muzyce niezaleznej. Warszawscy dj'e i dj'ki (w projekcie udzial biora - Winnie Cooper, ThermŌ, Zęby, VVCR wraz z przyjaciolmi, Pepperpirate) grajacy muzyke stojaca w silnej opozycji do elektro. Tesknota za muzyka gitarowa, winylami, magnetofonowymi kasetami, filmami i grami z naszego wczesnego dziecinstwa, oraz oranzada w proszku.
Poza muzyka staramy sie puszczac wspomniane filmy (juz niedlugo takie hity jak "Wayne's World" czy "Teenage Mutant Ninja Turtles (1990)"), oraz gry za ktorymi wszyscy tak bardzo tesknimy, Contra, Mario Bros, a wszystko na kardridzach z Pegasusa.

Broken Beats, Liquid D&B,

po koncercie FOUR

Ass & The Frenchmen to pięciu dzikich pół-ludzi pół-zwierząt wychowanych w mrocznych lasach południowej Szwecji, w niedostępnej i odseparowanej wiosce Gränna. Grzechocząca surowizna dźwięków zrodzona z ich obskuranckich, omszałych umysłów zaatakuje w planie b w 100 rocznicę zjedzenia czerwonego kapturka.

Mozolne próby w piwnicy złotnika-kanibala zapłodniły ich chore umysły nową inspiracją, które powiły (lub może poroniły) nowy materiał, który można określić jedynie jako mutację Lady Gaga z Tomem Waitsem i Marylinem Masonem w oparchach zakazanych pogańskich ludowych rytuałów I cygańskich zaśpiewek.

Niedomyci, cyniczni i prowokujący – Ass and The Frenchmen zabiorą warszawską publiczność do muzycznego piekła już 19 marca.

www.myspace.com/assandthefrenchmen

www.youtube.com/watch?v=ZT5nE9OrOOE

Contemporary Noise Sextet to formacja założona przez braci Kapsa. Zespół wcześniej znany też jako Contemporary Noise Quintet. Zaczynali od rewelacyjnej punkowej formacji Something Like Elvis i zawojowali muzyczny rynek. Po kilku latach zespół się rozpadł, ale bracia Kapsowie (pianista Kuba i perkusista Bartek) założyli Contemporary Noise Quintet i równie wielkim przebojem wdarli się na scenę polskiego jazzu. Krytycy entuzjastycznie przyjęli płytę "Pig Inside The Gentleman". Muzyka genialnie balansująca na granicy jazzu, jazz-rocka i transu z odrobiną krwistego noise'u spod znaku najostrzejszych japońskich kapel.

Muzykę zespołu można określić jako energetyczny jazz z elementami muzyki filmowej, jednak różnorodność dźwięków nie pozwala jednoznacznie zaszufladkować wypracowanego przez muzyków stylu.

Ich płyty poza Polską są wydawane w Japonii, Anglii oraz Niemczech ,gdzie również koncertują. Niebawem CNS wybiera się na trasę do Japonii gdzie będzie promować wydaną ostanio płytę “Unaffected Thought Flow”.

Tymczasem grupa pracuje nad nowym materiałem, którego premiera została zaplanowana na jesień tego roku. Część nowych kompozycji będzie można usłyszeć na zbliżającej się polskiej trasie.

Contemporary Noise Sextet w składzie:

Kuba Kapsa – piano, rhodes, syntezator

Wojtek Jachna – trąbka

Tomek Glazik – saksofon tenorowy, barytonowy

Kamil Pater – gitara, gitara barytonowa

Patryk Węcławek – kontrabas, gitara basowa

Bartek Kapsa – perkusja

„COś JAK JAZZ Contemporary Noise Sextet - jazz bez jazzu, muzyka filmowa bez filmu, za to coś wspaniałego!

Wbrew nazwie, która sugeruje hałaśliwą muzykę dla wybranych, wręcz dla jajogłowych, Contemporary Noise Sextet to rewelacja dla wszystkich. Piękne, mocne, romantyczne tematy fortepianowe w dialogu z sekcją dętą. Proste i niezwykle emocjonalne kompozycje prowadzące do kulminacji, przy których cierpnie skóra. A kto pamięta jeszcze historię tych muzyków, temu włos się jeży na głowie.”

Bartek Chaciński Przekrój

„CNQ natychmiast przekonuje, że ma swój pomysł na muzykę. A ponieważ nie dość, że jest on atrakcyjny, to jeszcze doskonale zrealizowany, po "Pig Inside The Gentleman" po prostu trzeba sięgnąć, gdyż to jedna z najlepszych polskich płyt AD 2006.”

Piotr Lewandowski PopUp Magazine

www.myspace.com/cnquintet

www.cnq.electriceye.pl

Nie bedzie epicko... na pewno nie bedzie legendarnie. Nie takie jest zalozenie wieczoru! W sobote w Planie B bedzie mozna posiedziec przy muzycznej selekcji Dj'a ThermŌ. Co tygodniowe wtorkowe "audycje" w Powiekszeniu maja juz swoich bywalcow, czas na jakis plan b. Pelna eklektycznosc gatunkow (od synth beat, 80's pop przez takie gatunki jak neo country, lo-fi, surf-rock az po click breaks, deep space a nawet dubstep). Cokolwiek wpadnie w odpowiednim momencie w rece.

Mozna sie spodziewac:
"aaaa to juz slyszalem kiedys!"
"jak ten kawalek sie nazywal ???"
"hmm ... ciekawe co to jest?"
"pijemy B52?"

Wiec chyba warto miec jakis plan b na sobote!

Krakowski tandem DJ-ski Piękni Chłopcy tworzą Animisiewasz Startt oraz Piękny Chłopiec Ten Piękniejszy. "Piękni" zaczynali współpracę na antenie szczecińskiego radia ABC w audycji pt. „Piękni Chłopcy Grają Piękne Piosenki”. Obecnie przemierzają kraj wzdłuż i wszerz przybliżając publiczności takie gatunki jak: neo-soul, glitch-hop, funk, jazz-dance i szeroko pojęte nowe brzmienia. Regularnie zapraszają do Polski najciekawszych twórców i propagatorów tych gatunków. Z  ich inicjatywy przybyli m.in: Diesler (Tru Thoughts), Red Astaire (Raw Fusion, Jugglin', Homegrown), Paul Murphy (Afro Art), Nik Weston (Mukatsuku), Pete Isaac (Jelly Jazz), Dom Servini (Wah Wah 45s), Senorlobo (Lovemonk Spain).

Piękni Chłopcy mieli także przyjemność występować z, przed, po, nad i obok: Nostalgia 77 (Tru Thoughts), Jazzanova (Sonar Kollektiv), Ben Westbeech (Brownswood Records), Daedalus (Ninja Tune), Mocky (Crammed Discs), DJ Format (Breakin' Bread), Luomo (Force Inc), Ursula 1000 (ESL), Dusty (Jazz & Milk), Zbigniew Namysłowski, Fisz i Emade, Muzykoterapia ...

Tandem występował na na wielu festiwalach, m.in. na: Haineken Open'er Festival, Off Plus Camera, Krakowski Festiwal Filmowy, Nowa Muzyka, Moonride 3, Festiwal Muzyka i Świat, Street Art Communication ...

myspace.com/pieknichlopcy

pieknichlopcy.blogspot.com

WARSOUL SESSIONS to eklektyczny cykl imprezowy, łączący sensacyjne koncerty na żywo z nieszablonowymi setami dj'skimi. Z jednej strony prezentuje aktualne zjawiska światowej sceny soulowo - elektronicznej na żywo, z drugiej zaś

stawia na niczym nie skrępowaną dj'ską selekcję najlepszej muzyki ponad podziałami gatunkowymi.

WARSOUL SESSIONS to freestyle'owa uczta dla otwartych umysłów.

Gospodarzem cyklu jest Maceo Wyro, warszawski dj, producent, dziennikarz i promotor.

Do współpracy przy poszczególnych imprezach zaprasza  muzyków, wokalistów i mc's, jak również zaprzyjaźnionych dj'ów, a przede wszystkim znakomite live-acty.

Do tej pory na WARSOUL SESSIONS gościli m.in. dj Tom Wieland a.k.a 7 Samurai (Wiedeń), multiinstrumentalista Mark De Clive-Lowe (Nowa Zelandia/U.S.A.), wokalistka Vanessa Freeman (Londyn), nowozelandzkie trio Electric Wire Hustle, kosmiczni hipsterzy z L.A. Sa-Ra Creative Partners oraz szwedzka formacja Little Dragon.

Zdjęcia z wyprawy do Indii. 
Prowadzący: Michał Pawłowski, Kamil Sikorski

4,5tys kilometrów pokonanych jedynie z plecakiem zawieszonym na ramionach. Poznający Indie od podszewki, dobierając się do ich korzeni, podróżując pociągami i autobusami. Dwoje białych zawieszonych w świecie przeznaczonym jedynie dla Indusów. Podróżując z Indusami, jedząc z Indusami, żyjąc wśród nich. Pierwsza z szeregu podróży życia.  

Wyprawa skupiała się na poznaniu Indii Południowych, na odkryciu światyń Ellory z początku naszego wieku, pałaców w Mysore, fortów zakładanych przez Portugalczyków oraz plantacji herbaty w górach. Z podróży przywieźliśmy 4,5tys. zdjęć, z których wyselekcjonowaliśmy kilkaset, którymi chcemy podzielić się ze światem. Wcześniej dzieliliśmy się naszymi przeżyciami na blogu http://www.natrasie.blog.pl/  - teraz zapraszamy was na premierową prezentację zdjęć do Planu B! 

23 marca
godz. 19.00
Inauguracja cyklu spotkań "Orgia Myśli o Polsce".
W dyskusji pod hasłem "W Polsce, czyli gdzie?" udział wezmą: prof. Andrzej Mencwel (IKP UW), dr Wawrzyniec Rymkiewicz (IF UW, "Kronos"), Jacek Dobrowolski (OM) i Wiktor Rusin (OM). 

Polski nie można nie kochać. A skoro tak, to trzeba o niej myśleć. Polska – nasza ojczyzna. Nasze korzenie. Nasze przekleństwo. Nasza choroba i udręka. Nasza szkapa. Nasze miejsce i kultura. Nasz wstyd i duma. Nasza wieś i nasza jazda. Czy na pewno wiemy już o niej wszystko? Polska nie jest tylko komunałem, nie może być jedynie zbiorem banalnych prawd. Pewne prawdy czekają zresztą na odkrycie lub reinterpretację. Inne na pomyślenie lub wymyślenie. Polska nie musi być tylko przesądem; dawno opowiedzianą historią. Polska nie jest dana, póki my żyjemy. To dlatego Orgia Myśli zdecydowała się nią zająć. Przemyśleniu i wymyśleniu Polski od nowa ma służyć nowy cykl spotkań, jaki proponuje na najbliższy rok, a w zależności od potrzeb i wyników, także na kolejne lata, Orgia Myśli – inicjatywa kulturotwórcza XXI wieku. Chcemy opowiedzieć Polskę w naszym imieniu. Znaleźć nowe idee krytycznie, przyglądając się starym.

24 marca (środa)
godz. 19:00
Albańczyk z pochodzenia, Grek z wyboru
Gorąco zapraszamy na spotkania z Gazmendem Kapllanim,
autorem "Krótkiego podręcznika przekraczania granic"
Spotkanie poprowadzi Paulina Wilk

Po niemal 15 latach życia na obczyźnie społeczność albańska w Grecji zaczęła zapuszczać korzenie i z wolna stawać integralną częścią tamtejszego społeczeństwa. Świadectwo indywidualnej historii emigracyjnej, jakim jest Krótki podręcznik przekraczania granic, pozostaje równie ciekawe dla tych, którym przypadły w udziale podobne doświadczenia, jak i dla społeczeństwa, które imigrantów przyjmuje.
   

Urodzony w Albanii Gazmend Kapllani przekroczył granicę z Grecją w 1991 roku i mieszkał w Atenach przez 15 lat. Krótki podręcznik przekraczania granic jest świadectwem niedającego się usunąć śladu, jaki to doświadczenie pozostawiło w jego życiu.  

Autor przedstawia los przybyszów we współczesnej Grecji, kraju, przez który zaledwie 50 lat temu przetoczyła się fala masowej emigracji, lecz który mimo to nader chętnie obarcza nowo przybyłych odpowiedzialnością za wszelkie choroby społeczne.  

W swej szczerej opowieści, pełnej dowcipu i autoironii, Kapllani przedstawia granicę jako nieskończenie wysoki mur opasujący więzienie, ale także jako horyzont absolutnej wolności.
Kapllani "syndrom graniczny" traktuje jak swoistą chorobą, której opisowi poświęca właściwie całą ksiązkę. Jest tu mowa o granicach totalitaryzmu, ucieczki, poczucia winy, miłości, nadziej i współżycia. Doświadczenia te opisuje nie tylko z własnej perspektywy, ale oddaje także głos wszystkim emigrantom, dla których jedynym schronieniem było zawsze milczenie.



"To błyskotliwa, ironiczna i dowcipna opowieść na całkiem niewesoły temat. Kapllani pisze o emigracji i pisze o niej tak, jak nikt wcześniej. Może dlatego, że jest Albańczykiem, a krajem, do którego przybył, jest Grecja? A może dlatego, że łączy kąśliwą ironię Dubravki Ugresic z intymnym doświadczeniem zawartym w prozie Tremain?  Niezależnie od tego, na czym polega jego sekret, Krótki podręcznik to książka mądra i ważna. Mówi o pokonywaniu granic i trudnym stanie zawieszenia, zwlekania, pozostawania gdzieś zbyt długo, który sprawia ból nawet najbardziej doświadczonym 'pogranicznikom'." 
 - Lisa Appignanesi



"Z niezwykłą przenikliwością popartą niełatwym doświadczeniem wskazuje Kapllani na setki niewidzialnych granic, społecznych i kulturowych, które imigrant musi pokonywać i z którymi mierzyć się musi co dnia. Turysta mówiący łamaną greką jest uroczy, imigrant nieumiejący sklecić po grecku zdania budzi podejrzliwość i niechęć. (...) Dzięki Kapllaniemu posiadacze 'świetnych' paszportów krajów UE mogą  z zaskoczeniem odkryć, jak złowrogo majaczą jeszcze dla niektórych granice w naszej wielkiej europejskiej rodzinie."
 - Kapka Kassabova, "The Guardian"

dj Taras i goście

Yo!Plan be Raps jest kontynuacją projektu Sklep z Miesem z Powiększenia, ktory byl najwiekszą lipa na swiecie i jak przyszlo na impreze 10 osob w tym jedna modelka amatorka to byl sukces, ale ja sie jaram, lubie Rap

INDONEZJA W POWIĘKSZENIU

inauguracja cyklu "Azja i Pacyfik w Powiększeniu"



• Muzeum Azji i Pacyfiku oraz Klub Powiększenie zapraszają na podróż do Indonezji, krainy tysiąca wysp i dymiących wulkanów. Tego wieczoru na żywo będą mogli Państwo obejrzeć tradycyjny, dworski taniec jawajski i ekspresyjny taniec balijski, zobaczyć pokaz sztuk walki Silat oraz wysłuchać relacji podróżników. Punktem kulminacyjnym programu będzie występ Warsaw Gamelan Group, jedynego w Polsce zespołu wykonującego tradycyjną muzykę jawajską na oryginalnych instrumentach oraz przedstawienie teatru cieni - "Wayang kulit".
Ditunggu Kedatangannya - zapraszamy serdecznie!


www.muzeumazji.blogspot.com

www.klubpowiekszenie.pl
www.myspace.com/warsawgamelangroup

"Cudowne Lata" to cykl imprez/audycji muzycznych skupiajacych sie na szeroko rozumianej muzyce niezaleznej. Warszawscy dj'e i dj'ki (w projekcie udzial biora - Winnie Cooper, ThermŌ, Zęby, VVCR wraz z przyjaciolmi, Pepperpirate) grajacy muzyke stojaca w silnej opozycji do elektro. Tesknota za muzyka gitarowa, winylami, magnetofonowymi kasetami, filmami i grami z naszego wczesnego dziecinstwa, oraz oranzada w proszku.
Poza muzyka staramy sie puszczac wspomniane filmy (juz niedlugo takie hity jak "Wayne's World" czy "Teenage Mutant Ninja Turtles (1990)"), oraz gry za ktorymi wszyscy tak bardzo tesknimy, Contra, Mario Bros, a wszystko na kardridzach z Pegasusa.

Afrobeat, Rare Grooves

Nie bedzie epicko... na pewno nie bedzie legendarnie. Nie takie jest zalozenie wieczoru! W piątek 26.03 w Planie B bedzie mozna posiedziec przy muzycznej selekcji Dj'a ThermŌ. Co tygodniowe wtorkowe "audycje" w Powiekszeniu maja juz swoich bywalcow, czas na jakis plan b. Pelna eklektycznosc gatunkow (od synth beat, 80's pop przez takie gatunki jak neo country, lo-fi, surf-rock az po click breaks, deep space a nawet dubstep). Cokolwiek wpadnie w odpowiednim momencie w rece.

Mozna sie spodziewac:
"aaaa to juz slyszalem kiedys!"
"jak ten kawalek sie nazywal ???"
"hmm ... ciekawe co to jest?"
"pijemy B52?"

Wiec chyba warto miec jakis plan b na piątek!

TALIBAM!

Proszę państwa, oto TALIBAM!, jeden z najbardziej twórczych i fascynujących nowojorskich zespołów. W marcu 2010 po raz pierwszy nawiedzą Polskę, na wspólnej trasie z Kristen. Szaleni Matthew Mottel i Kevin Shea (legendarny perkusista Storm and Stress, a ostatnio niesamowitego Hey!Tonal, i wielu innych ognistych projektów) grają wybuchowe koncerty i nagrywają wybitne płyty już od sześciu lat. W obecnych czasach, gdy tak wiele zespołów trzyma się kurczowo swojej bezpiecznej niszy, Talibam! są naprawdę wyjątkowi. Wychodzą poza wszelkie ramy. Nie przestrzegają żadnych norm obowiązujących typowy 'awangardowy zespół muzyczny'. Czarują nie tylko koneserów muzycznego szaleństwa lecz również nie podejrzewającą niczego, nieprzygotowaną na kataklizm publiczność. Niesamowita energia i szalona inwencja Kevina Shea na perkusji (to chyba stąd wykrzykniki w nazwach jego zespołów) oraz wściekły przester syntezatorów Mottela tworzą zawieruchę z której nikt nie może ujść cało. Z Talibam! współpracuje śmietanka nowojorskich muzyków. Na ich ostatnich dwóch albumach wspomogły ich na przykład takie tuzy jak Cooper-Moore, Jon Irabagon (zdobywca nagrody Thelonious Monk Jazz Saxophone w roku 2008), Peter Evans, a wcześniej rzesza innych świetnych artystów z tak znanych zespołów jak Battles, TV On The Radio, Grizzly Bear, Woods czy Akron/Family.

"Nazwa zespołu sugeruje jakiś żart. Pochodzi z pierwszej strony dziennika New York Post, w dniu w którym rozpoczęły się naloty na Afganistan (po polsku: TaliBUM!). Jednak sama muzyka Talibam! to nie zbiór muzycznych gagów. Choć nie jest śmiertelnie poważna - bezceremonialnie dokazuje i podnosi ciśnienie bardziej niż kilka Red Bulli, to umiejętności i inwencja muzyków sprawia że istnieje w tej muzyce drugie dno. Ich brzmienie przywołuje hałas Sun Ra Arkestra, ale i kunszt jazzowych ensembli Dawida Ware'a i Williama Parkera. Nad tym wszytkim unosi się duch współczesnych połamańców Don Caballero i Battles." (Pitchfork)

"W eklektycznym i energetycznym hałasie Talibam! słychać rock, noise i współczesną muzyką improwizowaną. Ich cudowna żywiołowość i adrenalina efektownie rozrywa muzykę na strzępy, przenosi poza ustalone granice. Buzuje energia, która dokonuje niemożliwego, gdzie dziwnie zniekształcona polka, wymieszana z free noisem, przechodzi w post-Prog funk. Efekt jest piorunujący! To prawdopodobnie najbardziej ekscytujący zespół improwizujący jaki usłyszałem w tym roku. Talibam dochodzą do krańców muzycznej ekspresji, skąd rozpościera się niesamowity widok." (Wire)

KRISTEN

Zespół Kristen powstał w 1997, założony przez braci Mateusza i Łukasza Rychlickich (perkusja i gitara) i Michała Bielę (bas, głos) w Szczecinie. Jako jeden z nielicznych zespołów gitarowych został zaproszony na festiwal polskiej kultury w Berlinie Terra Polska w roku 2004. Występowali we Francji w ramach projektu Dobra Polska Muzyka, współfinansowanego przez Instytut Adama Mickiewicza, a koncert w Teatrze Rozmaitości był wielokrotnie emitowany przez telewizję publiczną. Perkusista zespołu, Mateusz Rychlicki znany jest również ze swoich dokonań w szczecińskim zespole Sojuz 3 oraz muzyki improwizowanej do filmów niemych. Łukasz Rychlicki niedawno rozpoczął grać wraz ze znanym improwizatorem Rafaelem Rogińskim. Wraz z bratem tworzy instrumentalny duet Salto. Michał Biela jest basistą Ścianki, Small Things, uczestniczył w projekcie Kings of Caramel, oraz wydanej przez szczecińskie Polskie Radio płycie 'Baset' Budynia (czyli Jacka Szymkiewicza z Pogodna). W marcu 2010 ma sie ukazac nowa plyta zespolu, nagrana przez Michala Kupicza (Indigo Tree).

"Towar eksportowy polskiej sceny gitarowej." (Przekrój)

"Pajęcze gitarowe struktury rozgrzewają się do czerwoności unoszone jazzującym prądem. Zderzenie wielkich emocji i oszczędnych środków, precyzji szczegółu i abstrakcyjnego oddechu przynosi dzieło, które wnika w głąb i zostaje na długo. Finał brzmi niczym hałaśliwy mistyczny hymn Alberta Aylera." (Aktivist)

Grają:

Ben Mono (Compost Rec./Berlin)

Dtekk (Audiosfera)

Mike Polarny (Pompon)

Hory (Pompon)

wizualizacje SP_zoo

Sala górna:

Grajek Krawiec (aFrykasy)

Ben Mono to podstawowa postać wytwórni Compost Records - jednej z największych i najprężniej działających na światowej scenie niezależnej. Dość powiedzieć, że Ben Mono wydał już dwa pełne albumy oraz dziesiątki remiksów. Cechuje go też regularna współpraca z wieloma znakomitymi wokalistami, np. Capitol A czy Killa Kela. Taka pozycja na scenie zobowiązuje - Paul (bo tak ma na imię) podróżuje po całym świecie - od San Francisco po Tokio, od Moskwy po Sao Paulo... na jego muzykę czekają fani na wszystkich kontynentach.

Ben Mono słynie z wysokoenergetycznych setów, pełnych electrodźwięków i tanecznego potencjału. Niegdyś wielbiciel deepowego i jazzującego grania, skupił się w ostatnich latach na nowej fali. Gra przy tym utwory dopieszczone brzmieniowo, wyprzedzające czas, mało popularne, a mimo to uwielbiane od razu przez całą publiczność imprezy. To rzadki didżejski talent, po dwuletniej przerwie znowu w Polsce!

Pompon Night słynie z prezentowania muzyki odkrywczej i zawsze przemiłej dla ucha i biodra. Tym razem u boku Mike'a Polarnego stawi się bohater białostockiej sceny: Dtekk. Miłośnik brzmień spod znaku detroit, italo, electro czy techno. Na co dzień prowadzi agencję Audiosfera, promując doskonałą elektronikę i organizując niebanalne imprezy na Podlasiu.

http://www.pompon.net

Trwa wojna!!! W Anglii, Japonii, USA, Holandii. Ogarnęła już prawie całą planetę. Mogło to nas ominąć.
Na szczęście nic z tego. Polacy też staneli do walki w Secret Wars – najdzikszych i najbardziej nieokiełznanych walkach artystów na Ziemi.
Secret Wars to odbywające się od czterech lat, na całym świecie, bitwy artystów związanych z szeroko rozumianym street artem. Dotychczas do wojny na flamastry przystąpiły, między innymi, ekipy z Nowego Jorku, Tokio, Amsterdamu, Londynu, Bristolu, Barcelony czy Sydney.

Idea narodziła się w Anglii i nawiązywała do bitew b-boy-ów. W ciągu ostatnich 12 miesięcy Secret Wars stały się światowym fenomenem, wzbudzając zainteresowanie mediów wszędzie tam, gdzie mistrzowie kreski przystępowali do walki. Pojedynki są tak proste, jak rysowanie.

2 trzyosobowe drużyny stają naprzeciw siebie. Mają 90
minut, żeby udowodnić jury i publiczności, że to właśnie ich kreski mają w sobie więcej siły i magii. Bitwy odbywają się w najciekawszych miejscach w mieście, a atmosfera podczas ich trwania jest niepowtarzalna.

W tym roku, 16 europejskich drużyn rywalizuje ze sobą w 4 grupach. W każdej są 4 ekipy. Jeden pojedynek odbywa się na terenie gospodarza, drugi na wyjeździe. Każdy walczy z każdym. Nie ma jeńców.
W Secret Wars biorą udział uznani artyści. W tym roku na czele drużyny z Bristolu stanie jeden z czołowych angielskich artystów graffiti - Inkie. Ekipą z Amsterdamu dowodzi Chez, znany jako połówka kolektywu The London Police.

Polska drużyna - mimo tego, że debiutuje - też ma gwiazdorską obsadę. Na jej czele stoi Paweł Kozłowski znany jako Swanski, wraz z nim tusz i farbę będą rozlewać Zbiok, Talkseek, Tempo, Ciachciach i reprezentant [v]lepnetu - Mrufig. Polacy zmierzą się z artystami z Glasgow, Bristolu i Malmo. Pierwsza bitwa już niebawem, w Bristolu. W marcu Secret Wars oficjalnie zagoszczą w Polsce. W warszawskim klubie Powiększenie, 27-go marca, nasi artyści zmierzą się z Anglikami.

W roli muzycznych sanitariuszy wystąpi ekipa Soul Service w składzie Burn Reynolds, Cpt. Sparky, Papa Zura

od godz. 22:00 wstęp 10pln

Grajek Krawiec, dj, happener, poszukiwacz muzyczny, postać z pogranicza nierealności, ideolog penetrowania własnego umyslu, głosiciel tolerancji.
Jest aktywnym retronautą odwiedzającym często zapomniane już przestrzenie muzyczne. Wyraża się w projektach aFrykasy, Retroakcja, Encepence.org. Jest trwale związany z warszawskim klubem Powiększenie.
www.groove.pl

Raphael Rogiński jest gitarzystą, kompozytorem, improwizatorem, animatorem kultury i badaczem folkloru muzycznego.

Urodzony we Frankfurcie nad Menem. Od 13 roku życia gra na gitarze elektrycznej. Wykształcony jazzowo i klasycznie, swoją edukację uzupełniał o muzykologię i etnomuzykologię.

Od początku swojej twórczej działalności skupiony jest przede wszystkim na improwizacji czerpiącej z jazzu i bluesa, a także muzyki improwizowanej, etnicznej i ludowej, elektronicznej, teatralnej i filmowej. Obydwie drogi muzyczne są wyznacznikiem stylu jego twórczości zarówno pod względem kompozytorskim, jak i wykonawczym. Od lat gra z wieloma warszawskimi muzykami i improwizuje, zajmował się teoretycznie określeniem muzyki świata.

Rogiński jest mocno związany z kulturą żydowską. Intensywnie szuka jej miejsca w swojej twórczości. Z dotychczasowych poszukiwań powstały dwa projekty, których jest liderem. Jest także dyrektorem artystycznym festiwali prezentujących nową kulturę żydowską, takich jak: Tikkun, Varshe, i Mizrach.

Ważne miejsce w inspiracjach muzycznych Rogińskiego zajmuje prymitywna muzyka Ameryki; blues i rock lat 60.

Zagłębienie się w muzykę dawną zaowocowało najnowszym projektem artysty Bach Bleach, w którym muzyka Jana Sebastiana Bacha wykonana jest na gitarach preparowanych. Kompozycje, improwizacje i interpretacje Raphaela Rogińskiego często towarzyszą różnym wydarzeniom artystycznym; filmom dokumentalnym i rysunkowym /Man Ray, Viking Elling/, performensom /J. Kalina/, teatrowi tradycyjnemu i multimedialnemu /Narodowy Tetar Stary w Krakowie/ oraz słowu /Tadeusz Różewicz, Mieczysław Myśliwski, Mieczysław Abramowicz/.

Koncertuje głównie w ramach projektow autorskich; występuje solo lub jako lider zespołów. Obecnie realizowane projekty muzyczne Rogińskiego to: Shofar i Cukunft, Spinalonga, trio z Maciem Morettim i Marcinem Maseckim, duet z DJ Lenarem oraz solowe koncerty gitarowe.

Uczestniczył w wielu konkursach i festiwalach, m.in.: Festiwalu Kultury Żydowskiej w Krakowie, Simcha we Wrocławiu, Festiwalu Czterech Kultur w Łodzi, HaMotiv HaJehudi w Warszawie, Warszawskiej Jesieni, Ars Electronica w Linzu, NuFolk w Gdańsku, Święcie Muzyki Paryża czy Porze Poezji.

10 lutego  nakładem Offside Records ukazał się ich debiutancki krążek "Maleńka", który będzie promowany koncertami w Polsce, jak i na Ukrainie.

DAGADANA (ДаґаДана), bo o nich mowa,  jest polsko-ukraińskim trio, łączącym różne   style muzyczne. Przeplatając jazz, folk i elektronikę tworzą niepowtarzalny język zespołu. Pełne humoru koncerty, pokazują, że jest to ten rodzaj muzyki, który uszczęśliwia zarówno słuchaczy, jak i twórców. Ciepłe wokalizy, przetwarzanie głosu na żywo, odważne plastikowe brzmienia, transowy kontrabas oraz wykorzystanie dziecięcych instrumentów muzycznych, to recepta DAGADANY na oczarowanie słuchacza dźwiękami, których nigdy dosyć.
Międzykulturowy projekt powinien przypaść do gustu każdemu słuchaczowi otwartemu na słowiańską duszę, szaloną z jednej, łagodną z drugiej strony.

Powstanie zespołu to efekt trzyletniej znajomości muzyków. Daga Gregorowicz (Poznań), Dana Vynnytska (Lwów) i Miko Pospieszalski (Częstochowa) to muzycy obracający się w różnych nurtach muzycznych – od klasyki po breakbeat. Poznali się przy okazji eksperymentowania z jazzem na  krakowskich warsztatach „International Summer Jazz Academy".  Swoją postawą udowodniają, że odległość i granice między państwami, to żadna przeszkoda dla muzyki. Właśnie ona – muzyka - podparta przyjaźnią, przyciąga ludzi do siebie. Płyta „Maleńka” powstała w pełni profesjonalnych, najlepszych z możliwych w Polsce, warunkach. W jej nagraniu gościnnie uczestniczyło grono przyjaciół DAGADANY – osobowości z krajowej muzycznej czołówki (m.in. Tomasz Duda, Gaba Kulka, Karim Martusewicz i inni). Krążek doczekał się już wielu pozytywnych opinii; przez ludzi z branży został oceniony jako odkrywczy, łączący w niekonwencjonalny sposób style i instrumenty muzyczne. Adam Nowak, lider zespołu Raz, Dwa, Trzy tak oto określił ich twórczość: "Poszukującym własnego miejsca we wszechogarniającym natłoku dźwięków gratuluję odwagi, spokoju przestrzeni, dojrzałości, chęci poszukiwań i poczucia humoru. Młodzi, zdolni, z przyszłością, czyli - DAGADANA !!!".

Publiczność proszona jest o przyniesienie na koncert zabawek - przeszkadzajek.
Przy ich udziale stworzymy razem z zespołem wieloosobową, radosną orkiestrę.

Skład koncertowy :
Daga Gregorowicz – wokal, elektronika
Dana Vynnytska – wokal, piano
Mikołaj Pospieszalski – kontrabas, skrzypce

www.myspace.com/dagadana

www.dagadana.pl

• „Dawno temu w Galaktyce Popularnej” 
• Albert Jawłowski (red.)
• Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne

W 1979 roku, dwa lata po światowej prapremierze, na ekranach polskich kin po raz pierwszy wyświetlono „Nową Nadzieję”, nikt zresztą wtedy tego filmu tak nie nazywał – mówiło się po prostu „Gwiezdne Wojny” i tyle. W Polsce, tak jak wszędzie indziej, film niemal od razu stał się czymś więcej niż zwykłym hitem kinowym. Niemal od razu okazało się, że „Gwiezdne Wojny” to jeden z najważniejszych filmowych eposów bohaterskich w dziejach kina. George Lucas, jak nikt przed nim, wygrał klasyczne epickie struktury narracyjne, w tym przede wszystkim, oparte o konstrukcję obrzędu przejścia, struktury mitu inicjacyjnego. Szeroko i, co być może ważniejsze, świadomie czerpał z szerokiej skarbnicy wielkich, klasycznych toposów narracyjnych i symbolicznych. Buchalteryjna przebiegłość w użytkowaniu archetypowych symboli i struktur, którą wykazał się George Lucas w skompilowaniu tej rozrywkowej, hollywoodzkiej produkcji wzmacnia jeszcze siłę ideologicznego – wręcz sakralnego – rażenia „Gwiezdnych Wojen”. Perfekcja z jaką odwołał się m.in. do ludzkiego „instynktu” sacrum czy uniwersalnego aksjologicznego napięcia „dobro – zło” zrodziła jeden z najszerzej oddziałujących produktów przemysłu rozrywkowego. Wydaje się, że właśnie to stanowi o potężnej – nomen omen – „mocy” fenomenu „Gwiezdnych Wojen”.

Wykorzystując pretekst, którego dostarcza 30 rocznica polskiej premiery pierwszej odsłony sagi „Gwiezdne Wojny” pragniemy przyjrzeć się temu nieco bliżej. Celem tej publikacji były opis i analiza wybranych motywów filmu oraz towarzyszących mu zjawisk w szeroko rozumianej perspektywie kulturoznawczej. W związku w tym ksiązka zawiera teksty autorów reprezentujących różne, choć nie wszystkie, dziedziny nauk społecznych: antropologów i socjologów kultury, kulturoznawców, filozofów, religioznawców, politologów, językoznawców.

TRIFONIDIS  DOWNTOWN QUARTET

Maciej Trifonidis Bielawski (saksofon sopranowy, saksofon tenorowy, flety) - kompozytor, saksofonista, producent muzyczny, realizator dźwięku .Muzyka Trifonidisa jest różnorodna, kompozytor niczym podróżnik wędruje po świecie dźwięków, zachowując jednocześnie swój indywidualny styl i język muzyczny. Komponuje na duże orkiestrowe składy, comba, kameralne tria, duety... Jego muzykę charakteryzuje niezwykła energia, zabawa fakturą i formą. Obok wyrafinowanych jazzowych tematów w kompozycjach Trifonidisa usłyszymy odważne sonorystyczne eksperymenty i dzikie free jazzowe improwizacje, symfoniczno -filmowe nastroje.W wielowątkowych utworach odnajdziemy wpływy muzyki jazzowej, współczesnej i etnicznej. W swojej muzyce twórca ten łączy brzmienia akustyczne z elektroniką, oscylując między improwizacją a precyzyjnym zapisem utworów. Działalność kompozytorska to jedna z trzech głównych dróg artysty. Trifonidis jako multiinstrumentalista udziela się i tworzy wiele zespołów sceny jazowej, world music i muzyki improwizowanej. A jako producent i realizator dźwięku i wydawca (SLOWDOWN RECORDS) tworzy i nagrywa muzykę we własnym studio (TRIFONIDIS STUDIO). Aktualnie tworzy w formacje: Tricphonix, Trifonidis Orchestra, Trifonidis Free Orchestra, Trifonidis Trio oraz w Horny Trees. Współpracował i tworzył z :Trapezfik, Słoma i Bębnoluby, Batyskaf, Mamadu Diouf, Beckaye Aw, Drums NRG, Muzykoterapia, Mafrik, Płyny, Makossa, Kerd. Paweł Szamburski, Hubert Zemler , Patryk Zakrocki, Ray Dickaty, Szymon Tarkowski, Adam Świtała, Raphael Rogiński,Wacław Zimpel,Tomasz Duda , Levity ...
 

Ray Dickaty (saksofon sopranowy, saksofon tenorowy, flety) - na karierę muzyczną Raya Dickaty składają się: 60 nagrań z różnymi artystami, płyty  i kilka światowych tournee z zespołem Spiritualized. Jest autorem aranżacji partii sekcji dętych do utworów Spiritulized na płycie "Anutha Zone". Jako saksofonista i flecista grał w kapeli Dr. John, był członkiem zespołów Too Pure i Moonshake, z którymi nagrał 2 albumy z występującymi gościnnie PJ Harvey i Stereolab. Odbył wiele tras koncertowych w tym słynny festiwal Lollapalooza wraz z Moonshake oraz trasy koncertowe z Radiohead oraz Neilem Youngiem jako członek zespołu Spiritualized. Nagrywał i koncertował z Cornershop, Gallon Drunk, Durutti Column, AMP, Lush, The Duke Spirit i Six By Seven.Współpracował z legendą i założycielem AMM Eddiem Prevostem w Londynie i Liverpoolu. Występował z improwizatorami Carlosem Zingaro, Phillipem Marksem, Chrisem Corsano, Brigitte Kuepper, Tomem Chant i liverpoolskim Frakture Big Band. Kilka miesięcy temu wraz ze swoim zespołem Loka z wytwórni Ninja Tunes, z którym obecnie nagrywa drugą płytę, wystąpił z Gilesem Petersonem na sesji nagraniowej w studio BBC Radio One. Ma na swoim koncie również współpracę z takimi projektami muzycznymi jak Super Numeri, Terry Edwards, Zukanican, Damo Suzuki, Michael J Sheehy, the N.O.W. Sextet, Core Trio i legendarnym zespołem noise rockowym Skree. 
 

Daniel Polkowski (saksofon altowy , klarnet )- aka Banan Saksofonista, który od kilku lat z powodzeniem wspiera gra na saksofonie czołówkę polskich Dj'ów . Oprócz występów w klubach całej Polski jest saksofonista funk-punk”owego zespołu Tricphonix, formacji jazzowych, zespołu Trifonidis Orchestra, a także nagrywa partie saksofonu w utworach produkowanych przez duet Wawa, Martina Harmony, Loco Records, a także produkuje muzykę z Dj Prorokiem pod pseudonimem MagoDago 
 

Piotr Janiec (tuba) - Od 2000 roku związany z Ośrodkiem Pogranicze "Sztuk, Kultur, Narodów". Właśnie tam po raz pierwszy pobiera lekcje gry na tubie u prof. Mariana Szaryńskiego. Silnie związany z muzyką klezmerską gra i koncertuje w Polsce i poza granicami z działającą przy ośrodku Kapelą Klezmerską Teatru Sejneńskiego. Uczestniczy w warsztatach prowadzonych przez Paul'a Brody'ego, Frank'a London'a, Jeff'a Warschauer'a, Michael'a Alpert'a czy David'a Krakauera w projekcie "Tratwa muzykantów pomiędzy Nowym Jorkiem a Sejnami", Mikołajem Trzaską, Marcinem Olakiem w ramach projektu "Sejneńska Spółdzielnia Jazzowa". Od 2008 związany z warszawską sceną muzyczną. Koncertuje wraz Trifonidis Orchestra, Trifonidis Free Orchestra, Frozen Bird, Muzyka Miejsca, Orkiestra Klezmerska Teatru Sejneńskiego. Współpracuje z muzykami takimi jak Maciek Bielawski, Paweł Szamburski, Patryk Zakrocki, Raphael Rogiński, Michał Górczyński, Paweł Szpura, Radek Duda, Wojtek Traczyk, Ray Dickaty, Luis Nubiola, Kamil Szuszkiewicz i inni.