Dj Misty i Papa Zura z ekipy Soul Service zapraszają na imprezę przepełnioną ogniem funkowej energii.Chłopaki zaprezentują wiele rzadkich nagrań, poza funkiem usłyszymy również utwory z kompilacji ich autorstwa "Polish Funk", nie zabraknie także tanecznego jazzu i boogaloo.

Wizualizacje przygotuje ekipa vj'ska - Materiał Genetyczny.

Kolejne spotkanie FSH będzie poświęcone drugiemu tomowi pracy zbiorowej Działaczki społeczne, obywatelki, feministki. Samorganizowanie się kobiet na ziemiach polskich po 1918 roku (na tle porównawczym), pod red. Agnieszki Janiak-Jasińskiej, Katarzyny Sierakowskiej oraz Andrzeja Szwarca. Książka została wydana zaledwie kilka tygodni temu przez warszawski Neriton! Rok temu, w trakcie inauguracji Feministycznego Spotkania Historycznego, omawiałyśmy pierwszy tom książki, która w środowisku naukowym i feministycznym cieszy się ogromną popularnością. W najbliższym spotkaniu gościć będziemy redaktorki książki Agnieszkę Janiak-Jasińską i Katarzynę Sierakowską oraz autorki wybranych tekstów.

DEFIBRYLATOR SOUND SYSTEM (Kamil Antosiewicz i Jakub Żulczyk) zaprasza na DYSKOTEKĘ pod hasłem PARKIET TWOICH SNÓW

Kiedy ostatnio wyjmowałes spoconą ręką cekiny z oka i brokat z majtek? Defibrylator Sound System, czyli DJ Mikroman i DJ Mokasyn po latach wyczerpującego tournée po okolicach Białegostoku w pierwszy piątek karnawału przybywają do warszawy, aby spopielić parkiet Powiększenia i przywrócić puls nocnego życia rytmami (nie)zapomnianych przebojów italo disco, niemieckiego dance, space disco 80's. W piątek o 22 włoz dobry gajer, bierz damę, wsiadaj do taryfy i przybywaj na balet lepszy niż w wesele Marka Sierockiego.

Urodziny Naszego Drogiego Niedźwiadka, Życzymy 100 lat Życia !!!

Płytami kręcić będą: Envee i Daniel DrumzNa instrumentach zagrają: Janek Młynarski (drums) i Dominik Trębski (trumpet)

TOTAL FREESTYLE

NaPszykłat to mocne, bujające połączenie awangardowego hip-hopu, funku, jazzu z ostrą punk rockową aranżacją. Drapiące, zakurzone brzmienia, siarczysta liryka i hardy bit. Czysta energia, świeżość, oryginalne podejście i bezpretensjonalność. Napszykłat, to na naszej scenie zjawisko osobne i niepowtarzalne. Rapujący skład, który wygrał rockowy Jarocin. Poszukujący outsiderzy, którzy kroczą własnymi ścieżkami nie oglądając się na dokonania rodzimych twórców hiphopowych, rockowych czy elektronicznych.

Avant-hiphopowa grupa Napszykłat istnieje od kilku lat i swoją niebanalną i absurdalną energią w stylu Monty Pythona, zwykła zarażać na koncertach. Napszykłat wyrosło w swych inspiracjach z Public Enemy, Beastie Boys, Run DMC czy Cypress Hill. Dużo tu "agresywnego", lekko skrzeczącego rapu, sporo zabawnych sampli ułożonych w podkłady, momentami nawiązujące do wczesnych swingowo-lekkich dźwięków oraz niemało "wysuniętych" wyraźnych a w brzmieniu punk rockowych gitar. To ciekawa mieszanina wszystkich elementów składowych - a co ważne popełniona bez nadęcia.

Nad elektroniką i samplami zdecydowanie dominują żywe instrumenty - wyrazista perkusja i masywny bas, w tle zaś słychać wyraźnie gitarowe brzmienia, scratche i syntetyczne dźwięki. Porządny, interesujący podkład idealnie współgra z głosami Ansmana i Piernika. Ci wykorzystują swoje wokale w przeróżny sposób, bawią się i eksperymentują, nie pozwalając na nudę. Podobnie rzecz ma się z tekstami - dużo kombinacji, abstrakcji, zabawy słowem, językiem... Liryki nie są banalne, ale też bez popadania w skrajność, nie przesadzają w poszukiwaniu niezwykłości i oryginalności.

Zespół powstał w Świnoujściu w 1996 roku, lecz obecny skład wyklarował się w Poznaniu w 2004 roku. W skład weszli: Ansman (voc), Bajzel (bas), Charles (drums), Małe JuJu (gitara), Piernik (voc, elektronika). W 2007 roku w miejsce Bajzla wcielony został Marcin Piekoszewski (Plum, Woody Alien, Houdini). W lutym 2007 tego roku wydał pierwszą płytę "Plenum" nakładem własnego wydawnictwa Dzieci Świny Opieki nad powstawaniem płyty podjęli sie bracia Kapsa (Contemporary Noise Quintet, dawniej Something Like Elvis) oraz Cichy (Skalpel). W tym samym roku wygrali na Małej Scenie w Jarocinie.

Rok 2009 przyniósł kolejną płytę, zatytułowaną po prostu "NP". Choć grupa istnieje już kilka lat, "NP" to de facto ich pierwsze "właściwe" dzieło - koncept-album odzwierciedlający ich koncertowe peregrynacje, na którym wreszcie mogli w pełni zrealizowali swe ambicje. Muzycy zespołu przyznają bowiem, że materiał z debiutu "Plenum" w chwili ukazania sie płyty miał juz ponad dwa lata zaś wydawnictwo było podsumowaniem wczesnego etapu, fotką w rodzinnym albumie. Pierwsze estetyczne przewartościowania przyniosła epka "Brudne zwierzaki" nagrana już po niespodziewanym jarocińskim sukcesie - z braku środków finansowych trudno jednak było ówczesny zapał Napszykłat przekuć w pełnowymiarowe dzieło.

Zagrożone gatunki zrealizowano z wielkim rozmachem i ogromnym budżetem szacowanym na 237 milionów dolarów. Spektakl został wykonany w dwóch technikach: tradycyjnej 2D i zupełnie nowej technice 3D. Próby odbyły się w 2007 roku, natomiast na postprodukcję przeznaczono dwa lata.

Spektakl opowiada historię Proferora Kupelwajzera - sparaliżowanego byłego komandosa, który dostaje szansę odzyskania zdrowego ciała. Musi jednak wziąć udział w specjalnym programie militarnym...

Profesor trafia na Atrapę: planetę zamieszkiwaną przez Sal'vatore - człekopodobną rasę, która według ludzi żyje na prymitywnym poziomie, a w rzeczywistości jest dużo bardziej zaawansowana. Wysokie na dziesięć stóp, pokryte niebieską skórą Sal'vatore żyją w swoim świecie w zgodzie z naturą zachowaną w nienaruszonym stanie. Niestety ludzie poszukujący na terenie Atrapy cennych minerałów zagrażają egzystencji Sal'vatorei.

Ponieważ ludzie są niezdolni do oddychania na Atrapie, stworzyli hybrydy zwane Ruran 500. Opracowali technologię łączącą umysł człowieka z ciałem Rurana, dzięki czemu przebywanie na obcej planecie staje się możliwe. Dzięki Ruranowi Kupelwajzer znowu staje na nogach.

Kupelwajzer poznaje Różę - piękną Sal'vatore, która ratuje mu życie i choć początkowo jest do Proferosa negatywnie nastawiona, ich relacja ulega zmianie... Dzięki Roży Kupelwajzer coraz lepiej poznaje obcą rasę. W końcu będzie musiał opowiedzieć się za jedną ze stron i wziąć udział w bitwie, która przesądzi o losach całego świata.

W 20 dni od premiery spektakl zarobił miliard dolarów na całym świecie

Klub Filmowy Powiększenie i Szkoła Językowa Centrum Europy zapraszają na film:

ŻOŁNIERZYK (Little Soldat), reż. Annette K. Olesen (Dania, 2008), 95'
występują m.in.: Trine Dyrholm (m.in. Festen, Telenowela, Zniknięcie), Lorna Brown, Thure Lindhardt (m.in. Wszystko za życie, Anioły i demony), Finn Nielsen (m.in. Królestwo)

Wstęp przed filmem i spotkanie po projekcji poprowadzi filmoznawca i skandynawista Paweł Urbanik

UWAGA: Film w duńskiej wersji językowej z angielskimi napisami!Lotte, męsko wyglądająca kobieta, wróciła właśnie z szeregów duńskich sił zbrojnych w Afganistanie. Przepełniona tłumionym gniewem, pije bez umiaru, żeby zagłuszyć wściekłość. Potrzebuje pieniędzy, więc zwraca się do ojca. Ten zamiast pieniędzy oferuje jej pracę. Lotte zostaje kierowcą i ochroniarzem Lily, pięknej kochanki ojca - jednej z nigeryjskich prostytutek w jego burdelu, który prowadzi na boku legalnej firmy przewozowej. Choć początkowo Lotte jest zazdrosna o względy, jakimi ojciec darzy bardzo kobiecą Lily, wkrótce odkrywa, że wygląd i postawa Lily to kamuflaż, niewiele różniący się od tego, jaki sama nosiła służąc w wojsku. Zagrany z prawdziwym kunsztem poruszający dramat dotykający problemów więzi rodzinnych i ról płci.

Film był nominowany do Nagrody Złotego Niedźwiedzia na tegorocznym festiwalu w Berlinie i otrzymał tam Nagrodę Jury Ekumenicznego. Zdobył również sześć nominacji podczas Robert Festiwal, był wyświetlany podczas Warszawskiego Festiwalu Filmowego.

Annette K. Olesen to jeden z najciekawszych współczesnych filmowców duńskich. Od początku powiązana z Zentropą. Otrzymała wiele nagród za swoje głośne filmy: "Sma ulykker", "Forbrydelser" ("W twoich rękach") czy "1:1". Przedstawia w nich codzienne problemy jednostki w kontekście istotnych zjawisk społecznych.

http://www.youtube.com/watch?v=hSG_SSfy144
http://www.imdb.com/title/tt1158889/
http://www.filmweb.pl/f470101/%C5%BBo%C5%82nierzyk,2008

HiM to jeden z najważniejszych projektów Douga Scharina, znakomitego perkusisty i kompozytora, znanego między innymi z June of 44, Codeine, Rex, Mice Parade oraz nowego projektu Activities of Dust, do którego zaprosił Billa Laswella, Jeffa Parkera i Bernie Worrella.

Muzyka Him to niezwykle oryginalne połączenie afro beatu, post-rocka i dubu. To futurystyczne world music w najlepszym wydaniu. Ostatnie albumy brzmią niczym soundtrack do filmu "Wakacje na Karaibach", z gościnnym udziałem Tortoise, Fela Kuti, Jaga Jazzist i Shugo Tokumaru.

Najnowszy, ósmy juz album zatytułowany "?" (czytaj hmmm?) nagrany został w Tokio i Kalifornii z udziałem wielu znakomitych gości. Podstawowy skład grupy: Doug Scharin, Josh Larue, Takuma Nonaka, Shimpei Okaya oraz Yuji Takahashi zasilili między innymi Ikuko Harada, Rinko Kikuchi, Devin Ocampo i znany z islandzkiego MuM Eiríkur Orri Ólafsson.

HiM będzie promował nową płytę koncertami w Europie i Japonii w styczniu 2010. W Polsce wystąpi dwukrotnie: 16 stycznia w krakowskim Re i dzień później w Powiększeniu.

wywiad z Dougiem Scharinem dla PopUp Music:
http://www.popupmusic.pl/no/23/artykuly/242/doug-scharin-wywiad

myspace:
http://www.myspace.com/dougscharin

DYSKOGRAFIA:
Egg (CD), Southern Records 1995
Chill And Peel (12"), Southern Records 1996
Changes / The Focus (12"), Soul Static Sound 1997
HiM / Dylan Group split, Bubble Core Records 1997
Interpretive Belief System (CD), WordSound 1997
Sworn Eyes (2xLP) Bubble Core Records 1999 / (CD) Perishable Records 1999
5/6 In Dub (12"/CD) AfterHours 2000
Our Point Of Departure (2xLP) FatCat Records / (CD) Perishable Records 2000
New Features (2xLP/CD) FatCat Records 2001
Remix Series 1: Japan (12"/CD) FatCat Records 2002 / (12") AfterHours 2002
Lila (12"/CD), Galaxia 2003
Many In High Places Are Not Well (LP/CD), Fatcat Records 2003 / (CD) Bubble Core Records 2003
Nantes (CD), Afterhours 2004
Peoples (CD), Bubble Core Records 2005
1110 (CD), Afterhours 2008? (CD) HipHipHip - ukaże się w styczniu 2010

występuje: Arkadiusz Wrzesień
reżyseria: Adam Sajnuk
scenografia: Aldona Machnowska-Góra, Adam Sajnuk
muzyka: Mumio
czas trwania: 75 min.
prapremiera: 15 października 2006 roku
Nagroda Aktorska na Festiwalu Sztuk Autorskich WINDOWISKO

Kanwą monodramu są prawdziwe wydarzenia i przeżycia przypadkowego "pacjenta" w warszawskim szpitalu. Spotkać to może każdego z nas. Relacja bohatera ma charakter reportażu, w którym - jak w życiu - kabaret miesza się z tragedią. Aktor sugestywnie przedstawia życie, a właściwie próbę przystosowania się do życia w warunkach szpitala- koszar, lazaretu, więzienia... Spektakl jest satyrą na polską Służbę Zdrowia. Z perspektywy szpitalnego łóżka świat zaczyna wyglądać inaczej. Działania i gesty odwiedzających nabierają nowego znaczenia, a świat zupełnie obcych osób - wcześniej wrogi i nieprzystępny - nagle staje się zaskakująco bliski.
"Pacjent" to ironiczna podróż po odhumanizowanych korytarzach warszawskiego szpitala.

Sama anegdota mrozi krew w żyłach, ale opowiadana przez Września, który umiejętnie balansuje między czarną komedią a satyrą na służbę zdrowia, bawi całą publiczność. (...)
Bezpośredni kontakt z widzem, inteligentny humor bazujący najczęściej na autentycznych wydarzeniach to wyznaczniki najlepszych wykonawców tego gatunku, które udaje się stosować w "Pacjencie" również Arkowi Wrześniowi. Polecam, bo to rozrywka w dobrym stylu.
(-) Agnieszka Rataj, Rzeczpospolita

Klub Filmowy Powiększenie i PopUp zapraszają: DJ Spooky "Rebirth of a Nation" (Birth of a Nation/Narodziny Narodu, reż. D.W. Griffith, USA 1915, 190' - remix audiowizualny autorstwa DJ Spooky)

Remix audiowizualny, przez niektórych nazywany też multimedialnym performance'em - "Rebirth of a Nation" ("Odrodzenie narodu") z 2004 roku.
Projekt oparty został o jeden z najpopularniejszych filmów kina niemego, "The Birth of a Nation" D.W. Griffitha z 1915 roku, do dziś budzącego kontrowersje ze względu na treść propagującą wyższość białej rasy oraz gloryfikującą działania Ku Klux Klan. W "Rebirth of a Nation" cyfrowo przetworzone sceny z filmu Griffitha przeplatają się z zapisem działań współczesnych artystów pochodzenia afrykańskiego - głównie muzyków i tancerzy. "Rebirth of a Nation" to współczesny komentarz do wciąż trwających nieporozumień i konfliktów na tle rasowym.
DJ Spooky to eksperymentator, pionier muzyki ambient tworzący też dub, jazz, hip-hop, techno, laureat prestiżowych nagród artystycznych (np. Camera D'Or na festiwalu w Cannes czy Sundance Film Festival), autor projektów audiowizualnych stanowiących komentarz wybranych problemów współczesnego świata (np. dialog międzykulturowy, globalizacja, ocieplenie klimatu), postmodernistyczny poeta, autor tekstów drukowanych m.in. w The Village Voice, The Source, Rap Pages, Paper Magazine. Jego twórczość dowodzi, że bycie DJ-em to prawdziwa sztuka, że za użyciem elektroniki, cyfrowych kodów i znaków kryje się spójna filozofia i konkretne przesłanie.

W blisko 10 lat po pamiętnej (choć i niesławnej) sesji Facial Index & DJ Zmarszczki, Maciek Sienkiewicz i Jacek Staniszewski wracają do pracy ze zdwojoną energią. Efemeryczny i permanentnie niestabilny duet plądruje źródła, wywraca na nice stylistyki i zniekształca to, co zniekształcone zostać nie powinno.Skarby i śmieci z najgłębszych winylowych czeluści zostają poddane manipulacjom, które mogą być ograniczane wyłącznie względami bezpieczeństwa i publicznego porządku. Chaos zderza się z chłodnym rygoryzmem, sens i bezsens stapiają się w jedną całość, a w niektórych przypadkach może dochodzić do spontanicznych samozapaleń. Udział tylko na własną odpowiedzialność.

W kraju, w którym, w którym art-rock kojarzony jest jednoznacznie z 15-minutowymi solami gitarowymi oraz kosmicznym patosem, nadszedł czas aby oddać sprawiedliwość post-punkowi. 22 stycznia zapraszamy do Powiększenia na wieczór z człowiekiem, który przewodził być może jednej z najważniejszych grup epoki. Salvatore Principatio aka Sal P - wokalista Liquid Liquid, obecnie prowadzi autorskie imprezy w Nowym Yorku, kręci filmy krótko-metrażowe, ale przede wszystkim jest dj - producentem związanym z DFA, a ostatnio z Domino Records. Liquid Liquid to nazwa czołowego, nieistniejącego już zespołu związanego z nowojorską sceną początku lat 80. Minimalistyczny funk zespołu opierał się głównie na rytmie bębnów, marimby i cowbelli, poprzetykanym basem i wokalami. Krótka działalność LL pozwoliła zapisać się również swoją twórczością w działalności choćby Grandmaster Flasha, który unieśmiertelnił "Cavern" w swoim kawałku "White Lines (don't do it)". W zeszłym roku nakładem Domino Records ukazała się 3 płytowa(!) składanka nagrań Liquid Liquid. Salowi towarzyszyć będą gospodarze wieczoru czyli The Complainer & The Complainers, tym razem w swym dj-skim wcieleniu. Zespół, który post-punk od zawsze wymienia jako jedną z głównych inspiracji w tworzeniu własnej muzyki, zapewni staranną selekcję kamieni milowych ery

PRZAŚNIK (Funky Mamas and Papas Recordings) Pochodzący ze stolicy dolnego śląska, obdarzony naturą prawdziwie birbancką projekt muzyczno-towarzyski. Narodzony na styku wspólnych inspiracji muzycznych, a także zamiłowania do składana dźwiękowych puzzli. Ongiś melodie od Bontona i Enzaka zasłyszeć mogliście dzięki miłym ludziom z Artificial Bliss Recordings, Jon Kennedy Federation, Qulturapu czy nawet Ninja Tune. Jako Przaśnik związali się Funky Mamas and Papas Recordings, a ich szlagiery zapełniają wydawany przez ekipę z JuNouMi wosk. Przaśnik jest zwolennikiem organicznego brzmienia. Żywiczny sound, klasyczne, jazzowe instrumentarium, do tego odrobina syntetyków, połamane podziały perkusyjne i współczesny feeling. Ich audio-video sety i live act-y to przede wszystkim podawany w sporych dawkach dancefloor jazz, bujający funk, jump blues, retro swing, rozpędzony etno i afrobeat, latynoski groove, najwyższej próby, energetyczny breakbeat i pamiętający złotą erę hip-hop.

www.myspace.com/en2ak
www.myspace.com/przasnik

MACEO WYRO (Kosmos@Radio Roxy / Warsoul)
Maceo to freestyle'owy dj z kilkunastoletnim stażem w najlepszych polskich klubach i nie tylko. Jego mixtape'y gościły w takich audycjach jak Gilles Peterson Worldwide (BBC Radio One), Jazzanova Radio Show, Soulsearchin', czy Beyond Jazz. Jego sety dj'skie poprzedzały występy. takich artystów jak Rainer Truby, King Britt, Dego (4Hero), Afronaught i Seiji (Bugz In The Attic), Dorfmeister, Jazzanova, Kyoto Jazz Massive, US3, Howie B, Alex Kid, Zero db, Mark De Clive-Lowe, Mad Mats i Spiritual South.
Maceo swój styl określa mianem GLOBAL DANCE FUSION. Termin ten zawiera w sobie takie rodzaje muzyki jak soul, funk, jazz, hip hop, broken beat, disco, boogie, afro, latin i reggae. Bardziej niż etykiety interesuje go sama muzyka; jego specjalność to łączenie utworów z rożnych gatunków, w taki sposób, aby tworzyły logiczną i przystępną całość. W jego setach dj'skich najbardziej liczy się improwizacja, harmonia, groove i otwarty umysł.
Od października maceo prowadzi autorską audycję KOSMOS w Radio Roxy w każdą środę od północy.

www.myspace.com/maceowyro
warsoul.podomatic.com (archiwum audycji Kosmos)

Tin Pan Alley powstał w 2006 roku, aby dać upust fascynacji amerykańskim garażowym graniem. Ten bydgosko-toruński kolektyw jest obecnie tworzony przez czterech doświadczonych muzyków: Mateusza Jagielskiego, Roberta Majewskiego, Twixa i TMWWTH. Twórczość kwartetu jest silnie inspirowana amerykańskim rockiem niezależnym z lat dziewięćdziesiątych, jednak nie zamyka się w tym ramach i jest podatna na zmiany, jakie przynoszą najnowsze osiągnięcia wykonawców popularnych i awangardowych.
Muzyka Tin Pan Alley to mariaż niestabilnych, dysonansowych dźwięków gitar, mocarnej i energetycznej pracy sekcji rytmicznej, rozbudowanych brzmieniowo partii syntezatorowych oraz z jednej strony liryczności piosenek w duchu klasyków popowego grania, a z drugiej bezkompromisowego i eksperymentalnego podejścia w kwestii timbre'u, ekspresji oraz warstwy tekstowej.
Uszy muzyków wprawiły dokonania najważniejszych tuzów awangardy rockowej jak choćby: Tortoise, Can, czy Sonic Youth, zaś serca rozpaliła spontaniczność, bezpretensjonalność i świeżość mistrzów niezależnego popu takich jak: Yo La Tengo, The Sea & Cake, czy Big Star. Zespół jednak stara się wypracować własne brzmienie, aby w ten sposób stać się wartościowym elementem tej fali polskiej muzyki, która nie jest zepsuta przez poniżające prawa polskiego rynku muzycznego, czy też ignoranckie zachowania rzekomych "znawców i propagatorów muzyki alternatywnej" w Polsce.


SHAME ON YOU tworzą Magda Staroszczyk (członek i współzałożycielka teatru Impro), Michał Sufin (członek i współzałożyciel teatru Impro, autor książki "Warszawskie Wersety") oraz Patryk Mogilnicki (rysownik, ilustrator, autor komiksów www.patryk.carbonmade.com).
Zespół założony został pod koniec roku 2006, a niedawno wdał debiutancką epkę KILL ALL THE COMICS nagraną w studio Macieja Cieślaka ze Ścianki.
SHAME ON YOU gra mieszankę szeroko rozumianej muzyki gitarowej, czerpiącej inspiracje z gatunków często klasyfikowanych jako post punk (zimna fala, new wave, indie, noise).
Grają melodyjnie, neurotycznie i głośno!

www.myspace.com/shameonyouband

Japandroids to projekt za którym stoi dwóch chłopaków z Vancouver. Wspólne granie rozpoczęli w 2006 roku. Początkowo planowali stworzyć trio, jednak próby włączenia do składu wokalisty okazały się logistycznym koszmarem - duet Brian King i David Prowse okazał się samowystarczalny. Swoją muzykę określają jako garage rock - nie dbają jak nazywają to pozostali, dopóki nie określa się ich mianem minimalistów. Gitarzysta i perkusista wspomagający się dwoma vocalizerami brzmią jak pięcioosobowy zespół. Ich najnowszy album "Post-Nothing", zbudowany na bazie brzmienia z wcześniejszych krótkich wydawnictw "All Lies" (2007) i "Lullaby Death Jams" (2008), jest żywym dowodem na to, że żaden inny grający obecnie duet nie brzmi tak jak oni. Duet wystąpi na 3 koncertach w Polsce: 26 stycznia w Klubie Re w Krakowie, 27 stycznia w Powiększeniu w Warszawie oraz 28 stycznia w poznańskim Eskulapie.

Nasza warszawska zima to nie tylko mrozy i roztopy, to także tradycyjny karnawał. A trudno o bardziej energetyczną rozrywkę doprawdy wysokich lotów niż kolejne spotkanie z Recognition Records. 29 stycznia powracamy do Powiększenia, które gościło już kilka szalonych wieczorów z Jackiem Sienkiewiczem i jego przyjaciółmi. Tym razem, świeżo po wydaniu nowej epki z Pierem Bucci, Jacka wspierać będą niezawodny Motyl oraz wysmakowany i nieprzewidywalny Dr Dip. Od najświeższych cyfrowych tanecznych eksperymentów po klasyki detroit techno i chicagowskiego house, szykujmy się na kipiącą energią noc pełną parkietowych niespodzianek!

Na górnej sali w Powiększeniu rusza chill out'owa przestrzeń muzyczna, dźwięki miksować będzie Grajek Krawiec (aFrykasy, Retroakcja).

8rolek & Tsar Poloz - Techno junk? Niech to punk!


8rolek:
Bartek Kujawski jako 8rolek wydał w mik.musik trzy płyty, na których dał się poznać jako autor szumów, trzasków i słynnych asynchronicznych lejerów dźwiękowych. Aktualnie 8rolek to wybuchowa mieszanka disco, hause'u, breakbeatu, drum'n'basu, samby, baroku, rococo, rave'u, antyminimalu i wszystkiego do czego da się tańczyć. Oczywiście taka mieszanka sprawia, ze nie każda gospodyni domowa będzie w stanie ruszać nogą zawsze trafiając w uderzenie werbla. Techno junk?
http://www.myspace.com/8rolek


Tsar Poloz (ex-deuce):
Tsar Poloz, niegdyś znany jako deuce, który w roku 2001 debiutował w mik.musik płytą "Not in the kitchen". Basista zespołu Psychocukier, członek duetu COBULA, organizator Festiwalu Kultury Bałuckiej. Jako Tsar Poloz wytrwale hołduje pieknym melodiom zderzonym z potężnym cyfrowym hałasem. Cyber-trash-disco! Breakbeatowe rytmy, drum and bass, drill and bass, bootycore, breakcore, electropunk, IDM-owe piosenki. Najnowsza płyta nosi tytuł: ZiZiTop - Tribute to Deuce. Niech to punk!
http://www.myspace.com/tsarpoloz

Podczas gdy dla większości z nas styczeń oznacza początek roku, dla Mitch & Mitch to coś znacznie więcej. Wydając swoją nową płytę, tym razem w dobrze już znanym składzie 9-osobowego combo z gościnnym udziałem Cannibal Mitcha, Andrew Mitchbauera, Mitchelli the Kid i Half-Ape-Half-Mitcha, the Mitchiz (jak sami się pieszczotliwie nazywają, tzn. ilekroć leczą się nawzajem z przeziębień lub pocieszają po kolejnej podróży do Niemiec) wkraczają dumnie w XXII wiek. Nagrana w zeszłym roku w ultraprofesjonalnym studio The XXII Century Sound (dzięki najnowszym osiągnięciom technologii dźwięku dostępna wkrótce również na winylu) to ich przepustka w niezbadany dotąd przez nikogo obszar muzycznych poszukiwań i odnalezień. Jeśli sądzicie, że wiecie, jak może brzmieć wibrafon i czego da się dokonać z wirtuozerską sekcją dętą, to albo byliście już na koncercie Mitch and Mitch albo nie wiecie, o czym mówicie. Jeżeli wydaje się wam, iż znacie stan skrajnego odprężenia, to dopiero teraz zrozumiecie, jak bardzo byliście niespokojni. Wybór należy do was i jest szalenie prosty: albo wraz z resztą ludzkości będziecie czekać przeszło 90 lat, przez ten czas niemiłosiernie się męcząc i udając, że wszystko jest na swoim miejscu, albo pozwolicie, by Mitch and Mitch już teraz zabrali was w podróż w następne stulecie.

skład:
Mitch - gitara, klawisze, harmonijka, głos
Mitch - bas, głos
Serious Mitch - perkusjonalia, gitara, melodika, klawisze, głos, urok osobisty (pomysł i kompozycje)
Mr. Bitch - perkusja, gitara, perkusjonalia, sampler, parszywy głos
James Boned Mitch - perkusja, perkusjonalia, sampler, mikro głos
Crackin' Mitch - wibrafon
Mitch the Kid - trąbka
Mad Mitch - saksofon
Spyro Mitch - puzon